Gwieździsty Rubin [wersja z 1929]

 

autor: Agathodaemon
porta.lucis@o2.pl

I. Rytuał

 

1. Stojąc pośrodku kręgu, zwrócony twarzą na Wschód, weź głęboki, głęboki wdech. Zamknij usta palcem wskazującym prawej ręki, przyciskając go do dolnej wargi. Następnie odrywając zamaszyście rękę nakreśl nią okrąg i wydychając gwałtownie powietrze wykrzyknij ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΚΟ∆ΑΙΜΟΝΟΣ [APO PANTOS KAKODAIMONOS]

2. Tym samym palcem dotknij czoła, mówiąc ΣΟΙ [SOI]
3. dotknij genitaliów, mówiąc Ω ΦΑΛΛΕ [O PHALLE]
4. dotknij prawego ramienia, mówiąc ΙΣΧΥΡΟΣ [ISCHUROS]
dotknij lewego ramienia, mówiąc ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ [EUCHARISTOS].
5. Złóż ręce splatając palce, krzycząc IΑΩ [IAO].

6. Podejdź na wschód, zwizualizuj czerwony pentagram na czole. Przybliż ręce do oczu i wyrzuć je do przodu, wykonując Znak Horusa, ryknij THERION. Opuść ręce w geście Hoor-paar-kraata.
7. Udaj się na północ i powtórz to samo, lecz wypowiadając NUIT.
8. Udaj się na zachód i powtórz to samo, szepcząc BABALON.
9. Udaj się na południe i powtórz to samo, krzycząc HADIT.

10. Dokończ okrąg, powróć do środka kręgu i wznieś pean[i] IO PAN wykonując znaki N.O.X.:
- Znak Puella 
- Znak Puer    (N)
- Znak Vir      (O)
- Znak Mulier (X)
- Znak Mater Triumphans

11. Rozłóż ramiona w kształcie litery TAU i powiedz nisko, lecz wyraźnie:

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ

ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ
ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ
ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΕΣ
ΦΛΕΓΕΙ ΓΑΡ ΠΕΡΙ ΜΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ
ΚΑΙ ΕΝ ΤΗΙ ΣΤΗΛΗΙ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΕΞ ΕΣΤΗΚΕ

[PRO MUU JUNGES

OPISOO MUU TELETARHAI
EPI DEKSIA SYNOHEIS
EPARISTERA DAIMONOS
FLEGEI GAR PERI MUU HO ASTEER TOON PENTE
KAI EN TEEI STEEKEEI OO ASTEER TOON HEX ESTEEKE]

12. Powtórz Kabalistyczny Krzyż, jak powyżej, i zakończ tak jak zacząłeś.

 

II. Analiza 

 

1. Tło historyczne.

Rytuał Gwieździstego Rubinu został napisany przez Crowleya około roku 1913. Doczekał się następnie publikacji w „Księdze Kłamstw”. Ta pierwsza wersja różni się znacznie od omawianej w tym artykule. Godformami tam inwokowanymi są: na wschodzie Chaos, na północy Babalon, na zachodzie Eros, na południu Psyche. Gdy Crowley w 1929 e.v. opublikował Magiję w teorii i praktyce, zawarł w niej również nową wersję Gwieździstego Rubinu. Dokonał w niej zmian by nadać jej bardziej thelemicznego ducha i by współgrała z pozostałymi opublikowanymi tam rytuałami. W nowej wersji rytuału pracujemy z następującymi godformami: Therion, Babalon, Nuit, Hadit. Modyfikacji uległ też sposób wibracji boskich imion. Jest to jeden z dwóch „gwieździstych” rytuałów – kolejnym jest Gwieździsty Szafir. Oba mają za cel dopomóc adeptowi w przekroczeniu Otchłani.

2. Cel rytuału

Rytuał Gwieździstego Rubinu jest ulepszoną wersją Mniejszego Odpędzającego Rytuału Pentagramu (Lesser Pentagram Banishing Ritual). Został on dostosowany do pracy z energiami Nowego Eonu. Podczas gdy Rytuał Pentagramu nadawał się zarówno do inwokowania jak i odpędzania elementów, Gwieździsty Rubin ma charakter wyłącznie odpędzający. 

Celem Gwieździstego Rubinu jest odpędzenie nieproszonych myśli, duchów oraz wszystkiego co stoi na przeszkodzie Wielkiemu Dziełu. Rytuał ten winien poprzedzać wszystkie poważne działania magiczne i duchowe. Stanowi on podstawę indywidualnej praktyki wraz z takimi rytuałami jak wyrażenie Woli przed posiłkiem, LIBER XXXVI: Gwieździsty Szafir, LIBER XLIV: Msza Feniksa, LIBER V vel REGULI, LIBER RESH vel HELIOS, oraz LIBER SAMEKH.       

Zdaniem Aleistera Crowleya dla celów oczyszczenia i odpędzenia  należy „wykonać ogólne odpędzenie i oprzeć się na pomocy przywołanych strażników. Odpędzenie powinno być zatem krótkie, lecz wyraźne. Wtedy odpowiednio nastroi nasze umysły do inwokacji.”[ii] Gwieździsty Rubin odnosi się do interakcji, jaka zachodzi pomiędzy magiem i jego bezpośrednim otoczeniem.

Rytuał Gwieździstego Rubinu otwiera Kabalistyczny Krzyż, który również został dostosowany do systemu Thelemy.

3. Analiza części składowych Gwieździstego Rubinu.

A) Tytuł.

Techniczna nazwa tego rytuału to Liber XXV: The Star Ruby. Użyta przeze mnie nazwa „Gwieździsty Rubin” pochodzi z tłumaczenia dokonanego przez Krzysztofa Azarewicza. W starszym tłumaczeniu autorstwa Dariusza Misiuny użyto formy „Rubinowa Gwiazda”. Z biegiem lat to właśnie ta forma rozpowszechniła się na polskojęzycznych stronach, jednak nie jest ona poprawna, gdyż w oryginale „star” jest przymiotnikiem a „ruby” rzeczownikiem.

Jak już czytelnik zapewne zauważył, angielski termin „star ruby” tłumaczy się na język polski właśnie jako „rubin gwiaździsty”. Jest on odmianą tego kamienia, która charakteryzuje się asteryzmem, czyli zjawiskiem optycznym polegającym na pojawieniu się na jego powierzchni smug świetlnych układających się w kształt gwiazdy.

Rubin - to piękno, miłosierdzie, godność, wykwintność, szczęście, miłość i namiętność. Zgodnie z tradycją okultystyczną, głęboko czerwone światło rubinu symbolizuje siłę miłości i życia. Kamień ten chroni przed fałszywymi przyjaciółmi i ostrzega przed zbliżającymi się niebezpieczeństwami. Rozprasza też smutek i niezgodę.

Crowley poczynił odnośnie tego rytuał krótki komentarz: „Liczba 25 stanowi kwadrat 5, a Pentagram posiada czerwony kolor Gebury.”[iii] Wynika z niego jasno, że rubinowa czerwień to nawiązanie do koloru sefiry Gebura. Tytuł techniczny nawiązuje zaś do ilości wierzchołków gwiazdy.

Gwiazda – pentagram (5 wierzchołków).

B) Objaśnienia i wytyczne.

Rytuał składa się z pięciu części.

1. Wstępny egzorcyzm,

2. Kabalistyczny krzyż,

3. Przywołanie bogów,

4. Ewokacja Strażników,

5. Kabalistyczny krzyż.

Jeśli poprzestaniemy na tych pięciu etapach, nasz rytuał będzie powiązany poprzez symbolikę liczby „5” z pentagram czyli z mikrokosmosem. Jeśli jednak zalecenie „zakończ tak jak zacząłeś” uznamy za odniesienie do ponownego zastosowania okrzyku APO PANTOS KAKODAIMONOS, otrzymujemy szósty etap, czyli nasz rytuał wiązać będzie się z makrokosmosem (heksagram).

Pomiędzy otwarciem a zamknięciem rytuału, zostaje nakreślony pentagram w każdej z czterech ćwiartek, ładuje się go Boskim Imieniem, a następnie inwokuje się, ponownie w czterech ćwiartkach, pewien rodzaj magijnych strażników. Do tych tradycyjnych czterech części Rytuału Pentagramu, w Gwieździstym Rubinie dołącza piąta (pentagram ma pięć wierzchołków). Piątą część, wkomponowaną w środek rytuału (podobnie jak Szin zstępuje w środek Tetragrammatonu tworząc יהשוה - Pentagrammaton), można określić jako wezwanie boskich Strażników i jest inwokacją Nocy Pana.

Części składowe rytuału.

Mag odprawiający ten rytuał stoi symbolicznie na skrzyżowaniu Samek i Pe - dwóch ścieżek na Drzewie Życia, przed Zasłoną Paroket.

A) Wstępny egzorcyzm (Odpędzenie).

Rytuał rozpoczynamy w Znaku milczenia.

Znak milczenia. Harpokrates (Hoor-paar-kraat)

Jest to jeden ze znaków odpowiadających kolejnym stopniom magicznym w systemie zakonu Złotego Brzasku i zakonu A.'.A.'

Stopień A.'.A.'. : 0°=0

Znak ten symbolizuje ciszę i dochowanie tajemnic. W szerszym kontekście znak ten oznacza ciszę towarzyszącą zrozumieniu (oraz wynikającą z tego możliwość wszechmanifestacji). Odnosi się też do czystości i ochrony. W tym rytuale ma on na celu także wyciszenie umysłu.

Stojąc w pozycji wyprostowanej, prawa stopa skierowana do przodu a lewa pod kątem prostym do prawej w jej połowie. Lewa ręka przylega do ciała. Dotknij dolną wargę palcem wskazującym prawej ręki.

Wykonując Znak milczenia wizualizuj, że znajdujesz się wewnątrz błękitnego jaja, lub stoisz triumfując na krokodylu (pozwoli ci to osiągnąć znaczny stopień wyciszenia).

Następuje po nim okrzyk APO PANTOS KAKODAIMONOS (ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΚΟ∆ΑΙΜΟΝΟΣ) Jego znaczenie to „idźcie przecz Złe Duchy” lub „odstąpcie Złe Duchy”. KAKOS tłumaczy się jako „zły”. Daimonion to geniusz uznawany przez greków za głos bóstwa. „Zły Geniusz” (KAKODIAMON) jest więc symbolicznym cieniem Świętego Anioła Stróża (KALODAIMON – piękny geniusz) – niekoniecznie demoniczną istotą, lecz wszystkim tym, co stoi nam na przeszkodzie w realizacji Wielkiego Dzieła. Wykrzykując te słowa odpędzenia wyrzucamy z siebie energicznie powietrze, co ma na również na celu symbolicznie „zdmuchnięcie” wrogich sił. Zamaszysty ruch ręką oznacza definitywne odcięcie się od niechcianych wpływów.

Gdy wstrzymujemy oddech a usta zamykamy palcem, możemy zastosować dodatkowo Mula bhandę.

Ten wstępny egzorcyzm ma na celu nie tylko odpędzić to co niechciane ale jego działanie wpływa też wprost pobudzająco.

B) Kabalistyczny Krzyż

Rytuał Kabalistycznego Krzyża ustanawia Drzewo Życia w magicznym ciele maga. Ściągamy dzięki niemu Światło (LVX) z Keter. Jest ona generalnie uznawana za źródło Światła przepływającego przez całe Drzewo.

Wykonujący go mag staje się centrum wszechświata (znajdującym się w centrum świetlistego krzyża). Co do słów użytych podczas wykonywania Kabalistycznego Krzyża, Crowley uważał, że „tajemnego znaczenia tych słów należy szukać w ich wartości liczbowej”.[iv]

SOI (ΣΟΙ) – słowo to oznacza „Do Ciebie/Ku Tobie“. Jest to zwrot do Najwyższego, będącego aspektem Keter. SOI odnosi się też do manifestacji Świętego Anioła Stróża. Wartość liczbowa tego słowa czyli 280, jest równa wartości imienia Sandalfona – strażnika sefiry Malkut. Jeśli słowo to przeczytamy wspak, otrzymujemy „IoV” oznaczające „strzała”. W „Wizja i głos z komentarzami” czytamy „Strzała jest Światłem Prawdy, przy którym blaknie nawet światło słońca. Strzałę tę zdobią pióra Maat, które są piórami Amuna. Jej grot to fallus Amuna Ukrytego, a wieńczący ją zadzior jest gwiazdą, którą widziałeś w miejscu, gdzie był Nie-Bóg.”[v] Na podstawie tego cytatu widzimy ścisły związek „ΣΟΙ” z następującym po nim „Ω ΦΑΛΛΕ”.

Wypowiadając słowo ΣΟΙ dotykamy czakry Ajna.

O PHALLE (Ω ΦΑΛΛΕ) – pełen uwielbienia zwrot „o Fallusie”. Falus jest symbolem siły życiowej, którą charakteryzuje ciągła regeneracja. Symbolizuje też płodne siły natury i twórczą energię. Wyraża także wdzieranie się, przenikanie, własne, prawdziwe "ja", oraz popęd seksualny i utrwalenie życia. W tradycji magicznej Fallus to niszczyciel ego.

Wypowiadając słowo Ω ΦΑΛΛΕ dotykamy czakry Swadistana.

Kreśląc pionową belkę świetlistego krzyża umieściliśmy aspekty Malkut w Keter oraz odwrotnie.

Gdy rytuał wykonuje kobieta, ona również używa zwrotu „o Fallusie”, gdyż odnosi się on nie do męskiego narządu płciowego, lecz energii seksualnej, którą on reprezentuje a która jest wspólna zarówno dla kobiet jak i mężczyzn.  

ISChUROS (ΙΣΧΥΡΟΣ) – słowo to oznacza „silny, potężny”. Podkreśla ono cechy sefiry Gebura.

Słowo ΙΣΧΥΡΟΣ reprezentuje filar surowości.

EUChARISTOS (ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ) – słowo to oznacza „błogosławiony”. Jest to źródłosłów zwrotu „eucharystia” odnoszący się do błogosławieństwa, przez co powiązany z sefirą Chesed.

Słowo ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ reprezentuje filar miłosierdzia.

IAO (IΑΩ) – Słowo to ma wielorakie znaczenie:

Po pierwsze możemy rozumieć je jako imię gnostyckiego, słonecznego boga. Wielki Iao (Jao) jest pierwszym „z siedmiu archontów tworzących gnostycką Hebdomadę przedwiecznych mocy niebiańskich.” W przypisach do polskiego wydania „Magiji w teorii i praktyce” czytamy „To imię I.A.O. jest kabalistycznie tożsame z imieniem BESTII oraz jego liczbą 666, a więc ten kto je inwokuje, przywołuje również Bestię. Podobnie, jeśli chodzi o AIWAZA i liczbę 93.[vi]”

Po drugie, IAO jest grecką formą Tetragrammatonu (יהוה). W tej właśnie formie słowo to pojawia się w greckich tekstach magicznych. Również greccy pisarze i komentatorzy Biblii opuszczali sylabę he, waw natomiast oddawali jako b albo dyftong ou. Dla przykładu Orygenes stosuje w swych pismach Iao, Teodoret używa zaś Ἰάω (Iao).

IAO jest formułą magiczną. „Formuła  I.A.O. jest główną i najbardziej charakterystyczną formułą Ozyrysa, Zbawiciela Ludzkości. I to Izyda, natura doprowadzona do ruiny przez A, Apofisa – niszczyciela i przywrócona do życia przez O Ozyrysa – zbawiciela. Tę samą ideę wyraża różokrzyżowa formuła Trójcy:

Ex Deo Nascimur

In Jesu morimur

Per Spiritum Sanctum reviviscimus.

Jest ona tożsama ze słowem Lux, L.V.X., które tworzą ramiona krzyża. To właśnie tę samą formułę wyrażają starożytne i współczesne monumenty z fallusem czczonym jako Zbawiciel Świata.”[vii]

„Pod względem etymologicznym tetragrammaton i I A O są do siebie podobne, lecz ich formuły magiczne wielce się różną od siebie.”[viii]

„Istnieje też inna formuła I to Ojciec, O to Matka, A zaś Syn. Jeszcze inna powiada z kolei, że I.A.O. składa się z samych różnych ojców, równoważonych przez H.H.H., trzy matki. W trzeciej, prawdziwej formule Bestii 666, I oraz O to przeciwieństwa, które tworzą pole działania dla A. Jest to wszakże zawiła kwestia, której nie wolno mi tutaj ujawniać. Zainteresowanych odsyłam do punktu II części J Liber Samekh.”[ix]

Można przyjąć, że IAO pełni w tym rytuale pewien rodzaj mantry przypisanej do sefiry Tiferet, która podkreśla równowagę która została osiągnięta przez ustanowienie krzyża w świetlistym ciele maga.

C) Inwokacja w ćwiartkach

W oryginalnym LBRP kreśli się pentagramy w ćwiartkach. W Gwieździstym Rubinie pentagramy nie są kreślone na zewnątrz, lecz wizualizowane na czole. Innymi słowy nie szukamy boskości poza nami, lecz uznajemy jej istnienie w sobie ("Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda." AL I:3).

Chciałbym poruszyć w tym miejscu pewną ważną kwestę, otóż Aleister Crowley pisząc ten rytuał nie pozostawił żadnych wskazówek co do przypisania atrybutów żywiołów kierunkom świata. Część z was postanowi pewnie pozostać przy tradycyjnym modelu, który reprezentują Mniejszy Odpędzający Rytuał Pentagramu i LIBER SAMEKH, jednak poprawniej jest oprzeć się na atrybutach z rytuału LIBER V vel REGULI. We wspomnianym rytuale pojawiają się te same godformy i gesty magiczne, z którymi pracujemy w Gwieździstym Rubinie, dlatego logicznym wydaje się, że przypisane do nich atrybuty w naszym rytuale są identyczne. Właśnie ta koncepcja przejawia się w większości esejów dotyczących Liber XXV. 

Warto też zauważyć, że inwokacja bogów w Gwieździstym Rubinie odbywa się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek w odróżnieniu od MROP, gdzie proces odbywał się zgodnie z ich ruchem.

zwizualizuj czerwony pentagram na czole – jak już wspomnieliśmy, rubinowa czerwień to kolor sefiry Gebura. Crowley nie sprecyzował o jaki pentagram chodzi. Opierając się na przedstawieniu Bafometa, które zawdzięczamy Eliphasowi Leviemu, zakładam, że chodzi o pentagram z czubkiem zwróconym ku górze, gdyż właśnie taki widnieje na jego czole. Mag może wszakże w oparciu o Liber Reguli uznać, że pentagram powinien być zwrócony czubkiem do dołu. Wybór należy do praktykującego, który z całą świadomością obierze właściwy symbol.  

przybliż ręce do oczu i wyrzuć je do przodu, wykonując Znak Horusa – stań w pozycji wyprostowanej i unieś zaciśnięte lekko dłonie na wysokość oczu po bokach głowy. Wykonaj kilka głębokich wdechów nosem chłonąc energię napływającą do ciebie z krańców Wszechświata i wizualizując na czole wspomniany czerwony pentagram. Skup swoją uwagę na nim. Gdy już poczujesz, że zmagazynowałeś w sobie dość energii i jesteś gotowy nawiązać kontakt z bogiem przypisanym do danego kierunku (przywołując jego cechy), wykonaj znak wstępującego wibrując w odpowiedni sposób imię boga lub bogini. 

Znak wstępującego. Horus

Jest to jeden ze znaków odpowiadających kolejnym stopniom magicznym w systemie zakonu Złotego Brzasku i zakonu A.'.A.'

Stopień A.'.A.'. : 0°=0

W tym rytuale służy on rzutowaniu inwokowanych sił w odpowiednie ćwiartki. Zostaje też dzięki niemu nawiązana więź pomiędzy magiem i tymi potęgami.

Lewa noga wyciągnięta do przodu, a wraz z nią całe ciało wygięte do przodu. Ręce wyciągnięte do przodu na wysokości oczu.

Wykonując go możesz wizualizować, że wyrzucasz z siebie zmagazynowane wcześniej energie w formie czerwonego (kolor sefiry Gebura) promienia lub płomienia. Ciśnij je na wprost siebie wibrując boskie imię i niech dotrą aż na krańce wszechświata będąc nośnikiem twej Woli. 

Następuje po nim Znak milczenia.

THERION (ΘΗΡΙΟΝ)

Therion to po grecku Bestia. Jest to uosobienie zwierzęcej esencji męskości. Wehikuł życia. Bestia ujeżdżana przez Szkarłatną Kobietę i Pan Miasta Piramid.

kierunek świata: wschód
pierwiastek: Ziemia
znak zodiaku: Byk (Taurus)
sposób wibracji: ryk (roar)

NUIT (ΝΥΙΘ)

Wieczne rozprzestrzenianie i ekspansja. Nuit reprezentuje archetyp matki. Postawa którą przyjmuje bogini nieba przywołuje na myśl jajowody wraz z macicą oraz grecką literę Ω.

kierunek świata: północ
pierwiastek: Powietrze         
znak zodiaku: Wodnik (Aquarius)

sposób wibracji: recytacja (say)

BABALON (ΒΑΒΑΛΟΝ)

Wielka Nierządnica. Jako przeciwwaga dla bestii i jej towarzyszka. Szkarłatna Konkubina, zwana też Szkarłatną Oblubienicą jest uosobieniem zwierzęcej esencji żeńskości. Matka Abominacji, Pani Misteriów, Macica wszelkiego Życia, dającą materialne ciało, by przyodziać naszego zamanifestowanego ducha, Matka Ziemia, oraz Wielkie Morze.

kierunek świata: zachód
pierwiastek: Woda
znak zodiaku: Skorpion (Scorpio)

sposób wibracji: szept (whisper)

HADIT (ΑΔΙΘ)

Nieskończone zacieśnianie się. Źródło życia. Dopełnienie Nuit.

kierunek świata: południe
pierwiastek: Ogień
znak zodiaku: Lew (Leo)

sposób wibracji: krzyk (bellow)

Graficzne przedstawienie godform i ich atrybutów

D) Pean (Noc Pana)

Pean (gr. Paian) jest to pieśń ku czci Pana. Inną jej nazwą jest Noc Pana (NOX of PAN, czy też Night of Pan). Na pean składa się pięć znaków N.O.X. Podczas gdy przybieramy je po kolei, wznosimy dla każdego pełne pochwały zawołanie „IO PAN”.

Mag wznosi pean po zapieczętowaniu czterech stron świata pentagramami i wezwaniu boskich sił.

IO PAN (ΙΩ ΠΑΝ) – To pełne uwielbienia wołanie pochodzi z „Hymnu do Pana”. Litera „Π” (P) jest przypisana Marsowi. Stanowi ona przedstawienie dwóch kabalistycznych filarów Sprawiedliwości i Łaski, czyli Jachin i Boaz (porównaj z legendą o Hiramie). Implikuje to dualność przeciwieństw („wszystko, cały”). Litera „A” (z przedłużoną, środkową kreską) to kształt pentagramu (energia), „N” zgodnie z kabalistycznymi atrybutami powiązana jest z tarotową kartą „Śmierć”.

Jeśli weźmiemy pod uwagę, że greckie ”pan” tłumaczy się na język polski jako ”wszech”, zwrot „IO Pan” możemy rozumieć jako „chwała wszechrzeczy”.

Pan

Pan to Grecki bóg opiekuńczy lasów, pól, oraz pasterzy i ich trzód. Pan jest patronem sztuk i swawolenia, będącym uosobieniem świata natury. Pod wpływem neoplatonizmu uznany został za wcielenie płodności. Pan jest synem nimfy Dryope  i boga Hermesa którego działalność ”wiąże się z magią”[x]. Pan „urodził się w Arkadii. Przyszedł na świat z nogami i rogami kozła. Uszy miał długie, kosmate, capią brodę i cały był porosły gęstą sierścią.”[xi] Po narodzinach został odrzucony przez matkę, lecz Hermes zaniósł swego syna na Olimp. „Zabawne stworzenie weseliło swym widokiem szczęśliwych bogów.”[xii] Bogowie olimpijscy nadali mu imię Pan co oznacza „wszystko, cały”. Wszyscy bogowie zachwycali się Panem, a szczególnie bóg płodności Dionizos, którego był ulubieńcem. Po odejściu z Olimpu Pan oddawał się zalotom i zabawom pośród łąk i lasów. Po wielu nieodwzajemnionych miłostkach został obdarowany miłością przez nimfę Pitys, lecz została ona zamordowana przez zazdrosnego boga Boreasza. Pan przyłączył się do świty Dionizosa i przewędrował z nim cały świat. Jedną z charakterystycznych cech tego boga był dar wzbudzania lęku. „Pan mógł bowiem również budzić przerażenie, gdy dął w swą konchę. Do tego aspektu boga nawiązują nasze określenia „panika” i „paniczny strach”.”[xiii] Rozdziera on zasłonę Otchłani i umożliwia uśmiercenie świadomości opartej na ego. Chcielibyśmy w tym miejscu podzielić się też przemyśleniami, które na temat Pana poczynił Phil Hine: ”Oswajanie strachu polega na wypracowaniu takiego podejścia, dzięki któremu stajemy się otwarci na wszystkie możliwości dostarczane nam przez każde doświadczenie – podejście otwartego zdziwienia. To uświadomienie sobie, że w każdej chwili, bez ostrzeżenia, coś może przynieść nam oświecenie. Nagłość takiego doświadczenia uosabia m. in. Postać Wielkiego Boga Pana. Pan uosabia twórcze opętanie, możliwość przechodzenia z jednego stanu w inny, z codzienne j percepcji w boską inspirację. Pan może stanąć na naszej drodze w każdej chwili i w każdym miejscu, uświadamiając nam, że wszystko posiada jakieś znaczenie. Atutem takiego doświadczenia jest także podniecenie. Podatność na zmiany wiąże się z wpuszczeniem do swojego życia szalonej magii niespodzianek.”[xiv]  

Atrybuty: syringa (fletnia Pana), kij pasterski, wieniec jodłowy lub jodła w ręce.

Noc Pana (N.O.X.)

Noc Pana jest stanem odznaczającym się śmiercią ego adepta. (Patrz również „Wizja i głos z komentarzami” - Zawołanie 9. etyru zwanego ZIP) Proces ten związany jest z przekroczeniem sefiry Daat. W „Krótkich esejach o prawdzie” czytamy:

„Prawdziwe operacje magiczne opierają się zatem na transach i to w szczególności transach zrozumienia, o czym dobrze wiedzieli ci, którzy zgłębili kabalistyczną naturę sefiry Bina. Podobnie bowiem jak śmierć i miłość przyjmuje ona wiele postaci, jako Wielkie Morze, z którego tryska wszelkie życie, oraz jak łono, które wchłania w siebie wszystko, co tylko istnieje. Ponownie mamy zatem tu do czynienia z dwojakim skutkiem formuły „miłości poddanej woli”. Bo czyż to nie Pan Stworzyciel znajduje się pośrodku gaju w samo południe i czy to nie jej ‘włosy drzew wieczności’ są samą tkanką pożerającej boskości „podczas nocy Pana”?”[xv] Noc pana to iluminacja ciemności. Przestudiuj również „Liber Liberi vel Lapidis Lazuli Adumbratio Kabbalæ Ægyptiorum sub figurâ VI”.

Znaki N.O.X.

Znaki N.O.X. to magiczne gesty będące dopełnieniem złotobrzaskowych znaków L.V.X. Znaki L.V.X. reprezentują Światło Krzyża emitowane przez maga poprzez ich wykonywanie oraz związaną z nimi symbolikę cyklów natury. Znaki N.O.X. reprezentują zaś wycofanie i wygaśnięcie tego Światła poprzez ekstazę.

Znaki N.O.X. mają ścisły związek z tymi którzy stali się Dziecięciem Otchłani. Zatraca ono „wszystkie swoje osiągnięcia, siebie samego, a nawet Świętego Anioła Stróża i staje się Dziecięciem Otchłani, które przekroczywszy swój Rozum, jedynie wzrasta w łonie swojej matki. Wtedy zaś dostępuje stopnia Magister Templi - (Mistrz Świątyni).”[xvi] Ich zadaniem jest stworzenie fundamentów do przekroczenia Otchłani. Obrazują one również cykl życiowy powiązany z seksualnością i macierzyństwem. Warto zauważyć że znaków jest pięć, co odpowiada ilości liter w zwołaniu IO PAN. Każdy z tych znaków posiada zatem swój odpowiednik w jednej z jego liter.

Znaki należy wykonać następująco:

Znak Puella: Dziewczyna (Venus pudica, Wenus Medycejska)

Stopień A.'.A.'. : Dziecię Otchłani

Godforma: Nuit

Młoda dziewczyna. Odkrywa swoja seksualność. Tęskni za ukochanym, lecz charakteryzuje ją skromność. Chroni swój skarb.

Głowa pochylona, stopy złączone, lewa ręka przykrywa czakrę Muladhara (rejon pachwiny), prawa ręka zasłania piersi.

Znak Puer: Chłopiec (Khem, Horus, Mentu) [N]

Stopień A.'.A.'. : 6°=5

Godforma: Hadit

Młody chłopak. Odkrywa swoją seksualność. Tęskni za ukochaną. Miotające nim żądze nie znajdują ujścia. Charakteryzuje go erekcja i pragnienie kopulacji.

Lewa ręka jak w poprzedniej pozycji, tyle że z wyprostowanym kciukiem, głowa wyprostowana.

Prawa ręka podniesiona na wysokości barków, zgięta by przedramię tworzyło kąt prosty. W rytuale Gwieździstego Rubinu  kciuk prawej ręki wciśnięty jest między palec wskazujący i środkowy (w innym wariancie tego znaku, dłoń jest zaciśnięta a wyprostowany kciuk wskazuje w kierunku głowy). 

Warto zauważyć, że  gest wykonywany w tym znaku prawą ręką zwany jest „mano figa”. W Polsce znamy go pod nazwą „figa z makiem”. Kciuk wciśnięty pomiędzy palec wskazujący i środkowy symbolizuje zarówno żołądź penisa, jak i łechtaczkę, dlatego w świecie chrześcijańskim gest ten znany był też pod nazwą „manus obscenus”.

Gest ten stosowany jest do odpędzenia demonów, oraz jako zabezpieczenie przed „złym okiem”, zazdrością. Wyraża też stanowczą odmowę (w wielu krajach ma też znaczenie obraźliwe).

Mano figa

Gest wykonywany lewą ręką odnosi się oczywiście do penisa i pociąga z sobą całą jego symbolikę.

Znak Vir: Mężczyzna (Pana, Bachus) [O]

Stopień A.'.A.'. : 7°=4

Godforma: Therion/Chaos

Mężczyzna jest dojrzały seksualnie i doświadczony. Charakteryzują go siła, żądza i nieustępliwość. Buhaj. Rogi ponadto symbolizują łączność ze światem ponadzmysłowym.

Głowa wychylona i wypchnięta do przodu, stopy trzymane razem, dłonie z zagiętymi palcami i wyciągniętymi do przodu kciukami trzymane przy skroniach. Pozycja ta naśladuje jakby bodzenie rogatej bestii.

Znak Mulier: Żona (Izyda Witająca, Bafomet, Babalon)[ X]

Stopień A.'.A.'. : Dziecię Otchłani

Godforma: Babalon/Eros

Kobieta jest dojrzała seksualnie i doświadczona. Charakteryzuje ją namiętność i elastyczność. Kobietą targają instynkty macierzyńskie. Wyczekuje swego kochanka by począć upragnione dziecko. 

Głowa odchylona do tyłu, stopy rozstawione szeroko, ręce wzniesione do góry w kształcie półksiężyca.

Znak Mater Triumphans (Set Triumfujący, Izyda Radosna, Izyda z Horusem)

Nie jest to znak N.O.X. lecz jeden ze znaków odpowiadających kolejnym stopniom magicznym w systemie zakonu Złotego Brzasku i zakonu A.'.A.'

Stopień A.'.A.'. : 8°=3

Owoc zjednoczenia – nowonarodzone dziecię.

Głowa pochylona, stopy trzymane razem, lewa ręka spoczywa na tułowiu jakby podtrzymywała dziecko, kciuk i palec wskazujący prawej ręki trzymają sutek lewej piersi, jakby dawały go dziecku.

Znaki L.V.X.

Pojawia się tu tylko jeden z gestów magicznych „rozciągających światło”. 


Znak Zabitego Ozyrysa (Krzyż)

Stopień A.'.A.'. : 5°=6

Solarny krzyż emitujący i rozszerzający światło.

Pozycja odzwierciedlająca również kształt litery Tau. W kulturze grecko-rzymskiej uznawana jest ona za symbol życia i zbawienia. Od najdawniejszych czasów przypisywano jej również moc ochrony przed zarazą i demonami.

Głowa odchylona do tyłu. Stopy trzymane razem, ramiona wyciągnięte w bok na wysokości barków z dłońmi skierowanymi do góry.

E) Ewokacja Strażników

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ

ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ
ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ
ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

tłumaczenie angielskie:  

BEFORE ME THE IYNGES
BEHIND ME THE TELETARCHAI
ON MY RIGHT HAND THE SYNOCHES
ON MY LEFT THE DAEMONOS 

tłumaczenie polskie:

PRZEDE MNĄ JUNGES
ZA MNĄ TELETARCHAI
PO MEJ PRAWICY SUNOCHES
PO MEJ LEWICY DAIMONOS 

Na temat Strażników[xvii], których imiona pojawiają się w tym rytuale przez bardzo długi czas było wiadomo bardzo niewiele. Sam Aleister Crowley nie podał źródła ich pochodzenia. Doprowadziło to wiele osób do przekonania, że są to imiona archaniołów, które zastąpiły hebrajskich, skrzydlatych strażników z Rytuału Pentagramu. Źródła pochodzenia tych Strażników należy szukać w Wyroczniach chaldejskich. Są one „boskimi podstawami z Drugiego Porządku emanacyjnej hierarchii późnego Neoplatonizmu.”[xviii] Zaznajomiwszy się z Wyroczniami, dostrzegamy iż imiona te nie odnoszą się do konkretnych, pojedynczych bytów, lecz do pewnych klas zastępów półboskich istot. „Ich pozycja w Neoplatonistycznej hierarchii jest pośrednia między "zrozumiałym" światem, lub światem idei, i "wyczuwalnym" światem lub światem percepcji. Ich funkcjami są "zapoczątkowanie", "utrzymywanie", "doskonalenie" i "egzekwowanie" Boskiego Twórczego Impulsu, który pochodzi ze świata zrozumiałego i ostatecznie manifestuje się w świecie zmysłów.”[xix] W Wyroczniach chaldejskich zapisano co następuje: „Umysł Ojca, myślą z życiodajną wolą, wypluł różnorakie Wyobrażenia. Wszystkie te

pochodne mają jedno Źródło, gdyż od Ojca pochodzi zarówno wola jak i doskonałość. Lecz Wyobrażenia zostały podzielone przez Inteligibilny Ogień i przykute do pozostałych Inteligibilnych. Tak Władca umieścił przed wielokształtnym kosmosem dobry i nieprzemijalny wzór, z którego, wraz z nieuporządkowanymi drogami, świat w swej formie przyspieszył swe pojawienie, grzebiąc wielokształtne Wyobrażenia. Tylko z jednego Źródła pochodzą te, z których następne okropne Wyobrażenia zostały oddzielone, kiełkując niszczyły się w ciałach świata. To te, które zrodziły się wokół okropnego łona jak rój pszczół – błyskając dokoła w różnych kierunkach – są Inteligibilnymi Myślami z Ojcowskiego Źródła, które zrywa obfite ogniste kwiaty z najdoskonalszego nieusypianego Czasu.”[xx]

Trzy wspomniane zastępy tworzące Duchową Triadę to Junges, Sunoches, Teletarchai. Pełnią oni rolę strażników dzieła. Ich spełnienie i manifestacja na planie ziemskim odbywa się za pomocą Daimones lub Daimonos. Duchowa Triada reprezentuje alchemiczne zasady Siarki, Rtęci i Soli (Tria Prima).

Junges (Iunges, Iugges)

Junges (ΙΥΓΓΕΣ) to zastęp związany z sefirą Chokma. Charakter tych istot jest ognisty, ożywczy, nasienny. Są przekaźnikami Woli i tymi którzy dali boski, twórczy impuls.

Iunges pochodzi od greckiego słowa „Iunx”, które jest nazwą gatunku ptaka – Krętogłowa. Były one używane podczas rzucania uroków mających na celu skłonić do powrotu niewiernych kochanków. Ich symbolika związana jest z kołem do którego przywiązywały je wiedźmy. „Grecki Iynx to małe koło zawieszone w połowie pętli ze sznurka. Sznurek nawija się, a podczas rozwijania go koło obraca się wydając szumiący dźwięk. Iynx był stosowany do przywoływania (i odpędzania) bóstw w celu opętania celebranta. Uważa się, że wiedź­ my z Tesalii używały ten instrument do „ściągania księżyca", jak rów­nież do przywoływania deszczu, wiązania demonów i magii miłosnej.”[xxi]

Definicje słownikowe podają że słowa „Iunx” używano w przenośni dla określenia takich pojęć jak: czar, urok, namiętne pragnienie. Podają też, że w liczbie mnogiej słowa tego używano dla określenia niektórych chaldejskich, boskich istot.

Greckie słowo „IUGMOS” oznacza piskliwy dźwięk. Określano nim również odgłosy wydawane przez Krętogłowy.

Junges jest dawcą życia, twórcą, „który jest szafarzem życiodajnego ognia. Ten wypełnia życiodajną pierś Hecate i wlewa do Łącznika [Sunoches] siłę owocnego i potężnego ognia.” Jerzy Gemist-Pleton w swym dziele filozoficznym „O różnicy między Arystotelesem a Platonem” uznawał Jynges za rasę inteligentnych istot stworzonych przez Ojca.  

kierunek  świata: wschód

alchemiczna zasada: Siarka

IUGGES = Ι-Υ-Γ-Γ-Ε-Σ = 621

Iota (I): 10

Teletarchai (Teletarcai)

Teletarchai (ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ) to zastęp związany z kabalistycznym środkowym, Filarem Równowagi, który uszlachetnia działanie procesu zainicjowanego boskim impulsem.

Teletarchai wywodzi się z greckich słów „telete” (obrzęd, inicjacja w Misteria), oraz „Archon/Archai” co oznacza "Pan" oraz „przewodnik”. Jest to więc zastęp boskich istot, które czuwają nad procesem inicjacji (od stanu wyjściowego po finalny). Gdy adept stoi zwrócony twarzą w kierunku wschodu, Teletarchai znajduje się za jego plecami (na zachodzie), symbolizując wszystko to co zostawił za sobą w procesie inicjacji. Teletarchai jest rezultatem wlania do Sunoches siły „owocnego i potężnego ognia„ dokonanej przez Junges. Symbolizuje on wkroczenie na ścieżkę inicjacji.

Kierunek  świata: zachód

alchemiczna zasada: Rtęć

TELETARCAI = Τ-Ε-Λ-Ε-Τ-Α-Ρ-Χ-Α-Ι = 1352

Tau (T): 300

Sunoches  (Synoches, Sunoces)

Sunoches (ΣΥΝΟΧΕΣ) to zastęp związany z sefirą Bina. Ich funkcją jest łączenie w „miłości podług Woli” oraz podtrzymywanie twórczego procesu zapoczątkowanego przez boski impuls.

Sunocheis jest liczba mnogą od słowa "sunochos", które oznacza "połączone ze sobą". Znaczy ono również związanie, scalanie i odnosi się do pojęcia Wieczności. Junges symbolizuje zaklęcie, zaś Synoches to spętanie miłosne (Miłość podług Woli) o ogromnej sile łączącej.

kierunek  świata: południe

alchemiczna zasada: Sól

SUNOCES = Σ-Υ-Ν-Ο-Χ-Ε-Σ = 1525

Sigma (S): 200

Daimonos/Daimones

Zastęp znajdujący się poniżej Otchłani, będący wykonawcami boskiego impulsu.

W ewokacji Strażników pojawiają się dwie formy zapisu: “EPARISTERA DAIMONOS” i „EPARISTERA DAIMONES”. Nie jest to wynikiem błędu w zapisie – słowa te posiadają odrębne znaczenia. Oba nadają rytuałowi trochę inny sens.

1. Daimonos

Daimon (Dajmon), Daimonion czyli ΔΑΙΜΟΝΟΣ to bóg lub bogini. W czasach formowania się kanonu Nowego Testamentu słowo „daimon” stało się synonimem „złego ducha” (demon). “Zapominając jaki jest właściwy sens greckiego słowa daimon, liczni apologeci (np. Laktancjusz, Minucjusz Feliks) wmawiali samym poganom uznanie własnej złośliwości: przecież poganie nazywali swoich bogów „demonami”!”[xxii] W rytuale Gwieździstego Rubinu przywrócono pierwotne znaczenie słowa daimon odnosząc je do istot zamieszkujących świat duchowy. W „Wyroczniach chaldejskich” Daimonos znajdują się w hierarchii duchowej znacznie niżej niż pozostałe trzy zastępy. Reprezentują one bardziej materialny i ziemski aspekt. Sokrates otwarcie przyznawał, że posiadał swojego daimoniona, który był bóstwem bądź duchem opiekuńczym od którego otrzymywał on znaki i wskazania. Byt ten odzywał się tylko by odradzać, nigdy natomiast nie doradzał niczego. „O przyzwoleniu i aprobacie bóstwa może Sokrates wnosić z jego milczenia.”[xxiii] Daimonion jest więc dla Sokratesa wyrocznią wyłącznie w sprawach etycznych.

Kierunek  świata: północ

DAIMONOS = Δ-Α-Ι-Μ-Ο-Ν-Ο-Σ = 445

Delta (D): 4

2. Daimones

Znaczenie słowa Daimones (ΔΑΙΜΟΝΕΣ) na pierwszy rzut oka wydaje się identyczne z Daimonos. U Hezjoda odnosi się ono jednak do dusz ludzi żyjących w Złotym wieku, które po śmierci stały się łącznikami między bogami i ludźmi. Można rozumieć je jako grupę ludzi, którzy poznali swą prawdziwą Wolę i ją zrealizowali. Są to dawni mistrzowie, którzy posiadali swojego osobistego geniusza.

Kierunek  świata: północ

DAIMONES = Δ-Α-Ι-Μ-Ο-Ν-Ε-Σ = 380

Delta (D): 4

  

Jeśli więc zdecydujemy się użyć w rytuale słowa „Daimonos” – skierujemy swe słowa do zastępu półboskich istot. Gdy jednak zastosujemy słowo „Daimones”, będziemy się odwoływać do dawnych mistrzów. Podobnie ma się rzecz w Mszy Gnostyckiej, gdzie przywołuje się imiona „świętych gnozy”. Każdy z tych wariantów jest poprawny i adept może stosować go do różnych celów.

FLEGEI GAR PERI MUU HO ASTEER TOON PENTE

tłumaczenie angielskie: FOR ABOUT ME FLAME THE STAR OF FIVE

tłumaczenie polskie:  DOKOŁA MNIE PŁONIE GWIAZDA [O] PIĘCIU [RAMIONACH]

Możemy w tym miejscu na wzór Mniejszego Odpędzającego Rytuału Pentagramu wizualizować płonący pentagram wokół naszego ciała.

KAI EN TEEI STEEKEEI OO ASTEER TOON HEX ESTEEKE

tłumaczenie angielskie: AND IN THE PILLAR STANDS THE STAR OF SIX

tłumaczenie polskie: A NA FILARZE GWIAZDA [O] SZEŚCIU [RAMIONACH]

Możemy dokonać wizualizacji heksagramu w obrębie klatki piersiowej (Tiferet-anahata).

Użyte greckie słowo, tłumaczone jako „filar” posiada wielorakie znaczenie. Można je rozumieć zarówno jako „filar” jak i „stela”. Możemy więc odnosić je zarówno do Filaru Równowagi na Drzewie Życia, jak i do Steli Objawienia (jako największego talizmanu thelemy). Można dalej idąc tym śladem zauważyć podobieństwo do starotestamentowych tablic z przykazaniami potwierdzających zawarcie przymierza. 

4. Izopsefia

Izopsefia (ang. isopsephy) to odszukiwanie wartości liczbowej słów użytych w świętych pismach spisanych greką i na ich podstawie odszukiwanie ukrytych treści, związków i znaczeń. Do karzdej z liter użytych w wybranym słowie podstawia się wartość liczbową jej przypisaną. Po ich zsumowaniu otrzymujemy wartość liczbową słowa. Następnie redukujemy ją poprzez dodanie cyfr, aż do otrzymania pojedynczej liczby.

1. Wstępny egzorcyzm

ΑΠΟ - 151 (1+80+70)   1+5+1=7
ΠΑΝΤΟΣ - 701 (80+1+50+300+70+200)  7+0+1=8
ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΟΣ - 556 (20+1+20+70+4+1+10+40+70+50+70+200)  5+5+6=16  1+6=7

ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΟΣ - 1408 (1+80+70+80+1+50+300+70+200+20+1+20+70+4+1+10+40+70+50+70+200)  1+4+0+8=13  1+3=4

2. Kabalistyczny krzyż

ΣΟΙ - 280 (200+70+10)  2+8+0=10  1+0=1
Ω - 800 (800)  8+0+0=8
ΦΑΛΛΕ - 566 (500+1+30+30+5)  5+6+6=17  1+7=8
ΙΣΧΥΡΟΣ - 1580 (10+200+600+400+100+70+200)  1+5+8+0=14  1+4=5
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ - 1886 (5+400+600+1+100+10+200+300+70+200)  1+8+8+6=23  2+3=5
ΙΑΩ - 811 (10+1+800)  8+1+1=10  1+0=1

ΣΟΙ Ω ΦΑΛΛΕ - 1646 (200+70+10+800+500+1+30+30+5)  1+6+4+6=17  1+7=8

ΙΣΧΥΡΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ - 3466 (10+200+600+400+100+70+200+5+400+600+1+100+10+200+300+70+200)  3+4+6+6=19  1+9=10  1+0=1

ΣΟΙ Ω ΦΑΛΛΕ ΙΣΧΥΡΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ – 5112 (200+70+10+800+500+1+30+30+5+10+200+600+400+100+70+200+5+400+600+1+100+10+200+300+70+200) 5+1+1+2=9

ΣΟΙ Ω ΦΑΛΛΕ ΙΣΧΥΡΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΣ ΙΑΩ - 5923 (200+70+10+800+500+1+30+30+5+10+200+600+400+100+70+200+5+400+600+1+100+10+200+300+70+200+10+1+800)  5+9+2+3=19  1+9=10  1+0=1

3. Przywołanie bogów

ΘΗΡΙΟΝ - 247 (9+8+100+10+70+50)  2+4+7=13  1+3=4

THERION: - 666 (50+6+10+200+400) - תריון

ΝΥΙΘ - 469 (50+400+10+9)  4+6+9=19  1+9=10  1+0=1

NU: 56 (6+50) - נו  

ΒΑΒΑΛΟΝ - 156 (2+1+2+1+30+70+50)  1+5+6=12  1+2=3

BABALON - 156 (2+1+2+1+30+70+50): באבאלען

ΑΔΙΘ - 24 (1+4+10+9)  2+4=6

HAD - 10 (4+1+5): האד

ΘΗΡΙΟΝ ΒΑΒΑΛΟΝ - 403 (9+8+100+10+70+50+2+1+2+1+30+70+50)  4+0+3=7

ΝΥΙΘ ΑΔΙΘ - 493 (50+400+10+9+1+4+10+9)  4+9+3=16  1+6=7

ΘΗΡΙΟΝ ΝΥΙΘ ΒΑΒΑΛΟΝ ΑΔΙΘ - 896 (9+8+100+10+70+50+50+400+10+9+2+1+2+1+30+70+50+1+4+10+9)  8+9+6=23  2+3=5

4. Pean i ewokacja Strażników

ΠΑΝ - 131 (80+1+50)  1+3+1=5

ΙΟ - 80 (10+70)  8+0=8

ΙΟ ΠΑΝ - 211 (10+70+0+80+1+50)  2+1+1=4

ΠΡΟ - 250 (80+100+70)  2+5+0=7

ΜΟΥ - 510 (40+70+400)  5+1+0=6

ΙΥΓΓΕΣ - 621 (10+400+3+3+5+200) 6+2+1=9

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ - 1381 (80+100+70+40+70+400+10+400+3+3+5+200)  1+3+8+1=13  1+3=4

ΟΠΙΣΩ - 1160 (70+80+10+200+800)  1+1+6+0=8

ΜΟΥ - 510 (40+70+400)  5+1+0=6

ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ - 1352 (300+5+30+5+300+1+100+600+1+10) 1+3+5+2=11  1+1=2

ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ - 3022 (70+80+10+200+800+40+70+400+300+5+30+5+300+1+100+600+1+10)  3+0+2+2=7

ΕΠΙ - 95 (5+80+10)  9+5=14

ΔΕΞΙΑ - 80 (4+5+60+10+1)  8+0=8

ΣΥΝΟΧΕΣ - 1525 (200+400+50+70+600+5+200)  1+5+2+5=13  1+3=4

ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ - 1700 (5+80+10+4+5+60+10+1+200+400+50+70+600+5+200)  1+7+0+0=8

ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ - 802 (5+80+1+100+10+200+300+5+100+1)  8+0+2=10  1+0=1

ΔΑΙΜΟΝΕΣ - 380 (4+1+10+40+70+50+5+200)  3+8+0=11  1+1=2

ΔΑΙΜΟΝΟΣ - 445 (4+1+10+40+70+50+70+200)  4+4+5=13  1+3=4

ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΕΣ - 1182 (5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+0+4+1+10+40+70+50+5+200)  1+1+8+2=12  1+2=3

ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΟΣ - 1247 (5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+4+1+10+40+70+50+70+200)  1+2+4+7+14  1+4=5

ΦΛΕΓΕΙ - 553 (500+30+5+3+5+10)  5+5+3=13  1+3=4

ΓΑΡ - 104 (3+1+100)  1+0+4=5

ΠΕΡΙ - 195 (80+5+100+10)  1+9+5=15  1+5=6

ΜΟΥ - 510 (40+70+400)  5+1+0=6

Ο - 70 (70)  7+0=7

ΑΣΤΗΡ - 609 (1+200+300+8+100)  6+0+9=15  1+5=6

ΤΩΝ - 1150 (300+800+50)  1+1+5+0=7

ΠΕΝΤΕ - 440 (80+5+50+300+5)  4+4+0=8

ΦΛΕΓΕΙ ΓΑΡ ΠΕΡΙ ΜΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ - 3631 (500+30+5+3+5+10+3+1+100+80+5+100+10+40+70+400+70+1+200+300+8+100+300+800+50+80+5+50+300+5)  3+6+3+1=13  1+3=4

ΚΑΙ - 31 (20+1+10) 3+1=4

ΕΝ - 55 (5+50)  5+5=10  1+0=1

ΤΗΙ - 318 (300+8+10)  3+1+8=12  1+2=3

ΣΤΗΛΗΙ - 556 (200+300+8+30+8+10)  5+5+6=16  1+6=7

Ο - 70 (70)  7+0=7

ΑΣΤΗΡ - 609 (1+200+300+8+100)  6+0+9=15  1+5=6

ΤΩΝ - 1150 (300+800+50)  1+1+5+0=7

ΕΞ - 65 (5+60)  6+5=11  1+1=2

ΕΣΤΗΚΕ - 538 (5+200+300+8+20+5)  5+3+8=16  1+6=7

ΚΑΙ ΕΝ ΤΗΙ ΣΤΗΛΗΙ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΕΞ ΕΣΤΗΚΕ – 3392 (20+1+10+5+50+300+8+10+200+300+8+30+8+10+70+1+200+300+8+100+300+800+50+5+60+5+200+300+8+20+5)  3+3+9+2=17  1=7=8

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΕΣ - 7285 (80+100+70+40+70+400+10+400+3+3+5+200+70+80+10+200+800+40+70+400+300+5+30+5+300+1+100+600+1+10+5+80+10+4+5+60+10+1+200+400+50+70+600+5+200+5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+4+1+10+40+70+50+5+200)  7+2+8+5=22  2+2=4

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΟΣ - 7350 (80+100+70+40+70+400+10+400+3+3+5+200+70+80+10+200+800+40+70+400+300+5+30+5+300+1+100+600+1+10+5+80+10+4+5+60+10+1+200+400+50+70+600+5+200+5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+4+1+10+40+70+50+70+200)  7+3+5+0=15  1+5=6

ΦΛΕΓΕΙ ΓΑΡ ΠΕΡΙ ΜΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗΙ ΣΤΗΛΗΙ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΕΞ ΕΣΤΗΚΕ - 7023 (500+30+5+3+5+10+3+1+100+80+5+100+10+40+70+400+70+1+200+300+8+100+300+800+50+80+5+50+300+5+20+1+10+5+50+300+8+10+200+300+8+30+8+10+70+1+200+300+8+100+300+800+50+5+60+5+200+300+8+20+5)  7+0+2+3=12  1+2=3

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΦΛΕΓΕΙ ΓΑΡ ΠΕΡΙ ΜΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗΙ ΣΤΗΛΗΙ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΕΞ ΕΣΤΗΚΕ - 14308 (80+100+70+40+70+400+10+400+3+3+5+200+70+80+10+200+800+40+70+400+300+5+30+5+300+1+100+600+1+10+5+80+10+4+5+60+10+1+200+400+50+70+600+5+200+5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+4+1+10+40+70+50+5+200+500+30+5+3+5+10+3+1+100+80+5+100+10+40+70+400+70+1+200+300+8+100+300+800+50+80+5+50+300+5+20+1+10+5+50+300+8+10+200+300+8+30+8+10+70+1+200+300+8+100+300+800+50+5+60+5+200+300+8+20+5)  1+4+3+0+8=16  1+6=7

ΠΡΟ ΜΟΥ ΙΥΓΓΕΣ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΤΕΛΕΤΑΡΧΑΙ ΕΠΙ ΔΕΞΙΑ ΣΥΝΟΧΕΣ ΕΠΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΑΙΜΟΝΟΣ ΦΛΕΓΕΙ ΓΑΡ ΠΕΡΙ ΜΟΥ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗΙ ΣΤΗΛΗΙ Ο ΑΣΤΗΡ ΤΩΝ ΕΞ ΕΣΤΗΚΕ - 14373 (80+100+70+40+70+400+10+400+3+3+5+200+70+80+10+200+800+40+70+400+300+5+30+5+300+1+100+600+1+10+5+80+10+4+5+60+10+1+200+400+50+70+600+5+200+5+80+1+100+10+200+300+5+100+1+4+1+10+40+70+50+70+200+500+30+5+3+5+10+3+1+100+80+5+100+10+40+70+400+70+1+200+300+8+100+300+800+50+80+5+50+300+5+20+1+10+5+50+300+8+10+200+300+8+30+8+10+70+1+200+300+8+100+300+800+50+5+60+5+200+300+8+20+5)  1+4+3+7+3=18  1+8=9

W myśl słów Wielkiej Bestii, że „tajemnego znaczenia tych słów należy szukać w ich wartości liczbowej” mam nadzieję, że moje obliczenia staną się dla was zachętą do samodzielnych poszukiwań ich znaczenia i ukrytych powiązań.

Miłość jest prawem, miłość podług woli.

Bibliografia:

Liber XXV: the Star Ruby. Five Angle Asterismo By Fra. Nur-i-Siyah

http://lionserpent.com/Scarlet%20Asterisms.pdf

Additional Notes on the Star Ruby by Frater H'yitem k-Elohim 1131

http://lionserpent.com/addnotes.html

The Star Ruby

http://www.kaaos.org/faerie/starruby.html

The Star Ruby

http://thelemistas.org/en/rituals/StarRuby

An Analysis of the Star Ruby Ritual by Frater A.L. (443)

http://lionserpent.com/xxvanalysis.html

Liber XXV: The Star Ruby With Notes by E. A. O. A.

http://lionserpent.com/xxvnotes.html

The Stars Rub\y and Sapphire

http://solve-et-coagula.us/ritual/rubysapphire.php

IO PAN: An Analysis of the ritual of the Star Ruby

http://lvxnox.com/media/blogs/lvxnox/io_pan_cut.pdf?mtime=1425085070

IO PAN: An Analysis of the ritual of the Star Ruby

http://lvxnox.com/media/blogs/lvxnox/IO%20PAN%20-%20An%20Analysis%20of%20the%20Star%20Ruby.pdf?mtime=1359329484

A Commentary on the Star Ruby

http://www.angelfire.com/va/LIL/starrnot.html


Modern Greek pronunciation for “Liber XXV: The Star Ruby” 

http://ameth.oto-uk.org/wp-content/uploads/2012/10/NORMALSR.mp3
http://ameth.oto-uk.org/wp-content/uploads/2012/10/SLOWSR.mp3

A Look at the Star Ruby

http://willisnightwood.blogspot.com/2010/09/summery-of-star-ruby.html

The Star Ruby - An Analysis (1 of 3) by Jim Eshelman

http://www.heruraha.net/viewtopic.php?t=4725

The Star Ruby - An Analysis (2 of 3) by Jim Eshelman

http://www.heruraha.net/viewtopic.php?f=2&t=4726

My Star Ruby A Personal Tribute to Aleister Crowley by Hal von Hofe

http://www.rahoorkhuit.net/library/ceremonial/thelema/my_star_ruby_by_hal_von_hofe.html

http://www.rahoorkhuit.net/library/libers/pdf/lib_0025.pdf

Atrybuty Żywiołów Czterech Kierunków w Liber XXV.

http://www.thelema_et_agape.republika.pl/note_liber25_1.htm

Instruc(k)tion for ALL by Frater T.

http://www.thelema_et_agape.republika.pl/instrukcja.htm

http://hermetic.com/93beast.fea.st/files/section1/ABA/Book%204%20Part%20III%20MiTaP.pdf

http://www.lashtal.com/wiki/Ritual_Signs

http://rahoorkhuit.net/library/ceremonial/the_signs/

http://www.ridingthebeast.com/gematria-calculator/

http://www.okultura.pl/teksty/dariusz-misiuna/odrodzenie-magii-3

http://www.thelema_et_agape.republika.pl/note_liber25_1.htm

http://www.hermetyzm.cba.pl/medycyna-niekonwencjonalna/86-wyrocznie-chaldejskie.html

Aleister Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000.

Aleister Crowley, Księga kłamstw, Wydawnictwo LAShTAL Presss, Gdynia 2008.

Aleister Crowley, Wizja i głos z komentarzami, LAShTAL Press, Gdynia 2011.

Aleister Crowley, Krótkie eseje o prawdzie, Wydawnictwo Okultura, Warszawa 2001.

Phil Hine, Magia chaosu, Wydawnictwo Okultura, Warszawa 2005.

Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa artystyczne i filmowe, Warszawa 1983.

Podręczna miniencyklopedia mitologii: Grecy, Rzymianie, Celtowie, Wydawnictwo RTW, Warszawa 2001.

Jan Parandowski, Mitologia: Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Wydawnictwo Puls, Londyn 1992.

Jérôme-Antoine Rony, Magia,Wydawnictwo Siedmioróg, Wrocław 1993.

Irena Krońska, Sokrates, Wiedza Powszechna, Warszawa 1983.

---

[i] W polskim przekładzie „Magiji w teorii i praktyce” w przekładzie i opracowaniu Dariusza Misiuny użyto zwrotu „głos paiański”. Z kolei w „Księdze Kłamstw”, której tłumaczenia dokonał Krzysztof Azarewicz, zaleca się „podnieść głos w Paianie”.

[ii] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s.84.

[iii] A. Crowley, Księga kłamstw, Wydawnictwo LAShTAL Press, Gdynia 2008, s. 91.

[iv] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s. 225.

[v] A. Crowley, Wizja i głos z komentarzami, Zawołanie 5. etyru zwanego LIT, LAShTAL Press, Gdynia 2011, s. 159.

[vi] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s. 33.

[vii] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s. 43.

[viii] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s. 44.

[ix] A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, Kraków 2000, s. 43.

[x] M. Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, Wydawnictwa artystyczne i filmowe, Warszawa 1983, s. 126.

[xi] J. Parandowski, Mitologia: Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Wydawnictwo Puls, Londyn 1992, s. 125.

[xii] Ibidem.

[xiii] Podręczna miniencyklopedia mitologii: Grecy, Rzymianie, Celtowie, Wydawnictwo RTW, Warszawa 2001, s. 129.

[xiv] P. Hine, Magia chaosu, Wydawnictwo Okultura, Warszawa 2005, s. 2003.

[xv] A. Crowley, Krótkie eseje o prawdzie, Warszawa 2001, s. 121.

[xvi] http://www.okultura.pl/teksty/dariusz-misiuna/odrodzenie-magii-3

[xvii] Autorką przedstawionych poniżej wizerunków Strażników jest Angela Wixtrom. Ukazały się one w „Black Pearl”, I:6. Prawa autorskie do nich posiada artystka oraz College of Thelema.

[xviii] http://www.thelema_et_agape.republika.pl/note_liber25_1.htm

[xix] http://www.thelema_et_agape.republika.pl/note_liber25_1.htm

[xx] http://www.hermetyzm.cba.pl/medycyna-niekonwencjonalna/86-wyrocznie-chaldejskie.html

[xxi] P. Hine, Magia chaosu, Wydawnictwo Okultura, Warszawa 2005, s. 174.

[xxii] Jérôme-Antoine Rony, Magia,Wydawnictwo Siedmioróg, Wrocław 1993, s. 48.

[xxiii] Irena Krońska, Sokrates, Wiedza Powszechna, Warszawa 1983, s. 92

Magiczny krąg

autor: Agathodaemon
porta.lucis@o2.pl

"To On będzie miejscem twojej śmierci i twoich narodzin, przygotuj więc go starannie. 

Pamiętaj, że nie jest zbudowany jedynie z kamieni i gałęzi, swoimi pieśniami i rytuałami zakreślasz go wewnątrz siebie.

Wszystko co w nim robisz jest święte.

Każda twoja czynność powinna nieść w sobie tę świadomość"

Inicjacja: Rzecz o poszukiwaniu wizji, Edi Pyrek

Czyń wedle swej woli będzie całym Prawem.

Magiczny krąg (Circulus Magicus) jest jednym z podstawowych narzędzi wykorzystywanych przez maga. Jego stosowanie ma długą tradycję i służył za ochronę zarówno magom średniowiecza, jak i renesansu. Adept umieszcza go w centrum swojej świątyni a w jego wnętrzu wznosi swój ołtarz. To właśnie w obrębie Kręgu przeprowadzana jest większość operacji Magiji. Również w nim praktykant oddaje się swoim świętym medytacjom.  

W średniowiecznych grimuarach możemy znaleźć różne przykłady kręgów magicznych. Miały one przeważnie wspólną cechę - ich twórcy inspirowali się Kabałą i żydowskim mistycyzmem, choć często odciskała na nich swe piętno teologia chrześcijańska. Szczególnie godnymi uwagi są magiczne kręgi, które znalazły się w dwóch księgach. Mam tu na myśli Clavicula Salomonis zwany Większym Kluczem Salomona, oraz Clavicula Salomonis Regis, czyli Mniejszy Klucz Salomona, znany powszechnie jako Lemegeton. Przedstawione tam kręgi cechują się pięknem, bogactwem detali a co najważniejsze oba są autentycznie osadzone w tradycji kabalistycznej. Współcześni magowie w zależności od swego przywiązania do którejś ze ścieżek wiedzy tajemnej, stosują mniej lub bardziej bogate w symbolikę kręgi. Ja chciałbym omówić tu przykład doskonale zrównoważonego i dopracowanego magicznego kręgu, który wykształcił się w tradycji thelemicznej. Wywodzi się on bezpośrednio z pism Aleistera Crowleya.

II. Przeznaczenie magicznego kręgu

Podstawowym zadaniem magicznego kręgu jest oczywiście ochrona przed przyzywanymi, nieprzyjaznymi nam siłami. Gdy zostanie on już poprawnie wykonany i poświęcony, a mag wkroczy do jego wnętrza, nie wolno mu opuszczać go aż do zakończenia całej operacji. Pozostając w jego obrębie może być on pewien, że krąg nie dopuści do niego negatywnych wpływów.

Oddziela nas również od rozpraszających energii (niekoniecznie klifotycznych).

Kolejną funkcją, jaką pełni magiczny krąg jest zapobieganie rozchodzeniu się uwolnionej energii seksualnej lub psychicznej. Chciałbym dla porównania zestawić tak na marginesie tę jego funkcję z definicją Magii rytualnej autorstwa Antona Szandora LaVeya: "Główne jej zadanie polega na wyizolowaniu adrenaliny i emocjonalnie pobudzonych energii, które w normalnych warunkach uległyby rozproszeniu, i zamianie tego w dynamicznie przekazaną siłę. To akt czysto emocjonalny, a nie intelektualny. Jakakolwiek intelektualna aktywność musi mieć miejsce przed ceremonią, nie zaś w trakcie jej trwania."¹ Krąg zatrzymuje więc w sobie indywidualną moc maga.

Wyznacza również świętą przestrzeń, oddzielając sacrum od profanum. Scott Cunningham trafnie zauważa, że Magiczny Krąg jest Świątynią "która choć jest zdefiniowana, posiada niematerialny charakter."² "Krąg jest tworem energetycznym, namacalną konstrukcją możliwą do empirycznego odczucia i doświadczenia."³

Poniekąd opisywane przeze mnie narzędzie posiada też zgoła bardziej prozaiczny wpływ na maga. Mianowicie za jego pomocą wytwarza się też po prostu pewną specyficzną, tajemniczą, pobudzającą atmosferę.

III. Symbolika i opis

A) Znaczenie kręgu

Skupmy się teraz nad symbolice zawartej w tym potężnym ochronnym orężu. W geometrii, krąg ( a raczej okrąg) jest zbiorem wszystkich punktów płaszczyzny euklidesowej, znajdujących się w równej odległości od punktu będącego środkiem. Jako nieskończona linia jest symbolem czasu i nieskończoności. Jest figurą bez początku i końca, dlatego też w kontekście religijnym symbolizuje nieskończoną pełnię i jedność Absolutu. Krąg zamyka się sam w sobie i to sprawia, że jest on symbolem jedności i doskonałości. Często postrzega się go jako wyraz harmonii wszystkich sił duchowych. Znajdujący się w magicznym kręgu adept ucieleśnia mikrokosmos wewnątrz makrokosmosu. Przede wszystkim magiczny krąg oznajmia jednak naturę i przedmiot Wielkiego Dzieła, co czyni go najważniejszym miejscem świątyni. Zdaniem Crowleya mag "wybiera Krąg, a nie jakieś inne linearne figury z kilku przyczyn:

1. Potwierdza w ten sposób swoją tożsamość z nieskończonością.

2. Potwierdza równowagę swojego działania, jako że wszystkie punkty na okręgu są równie odległe od środka.

3. Potwierdza ograniczenia związane ze swym poświęceniem się Wielkiemu Dziełu. Nigdy już nie dziwi się bezcelowości świata."⁴

Koło uważane jest za kształt doskonały. Figura ta nie ma ani początku, ani końca. Nie posiada też ani kierunku, ani orientacji. Magiczny krąg uzmysławia więc swym kształtem doskonałość i nieskończoność Absolutu. Warto zauważyć, że również יהוה często przedstawiany jest jako koło z wszechobecnym środkiem. W astrologii koło z zaznaczonym środkiem czyli ☉, jest symbolem Słońca, a w alchemii - symbolem analogicznego metalu, złota (porównaj maga stojącego w centrum kręgu jako uosobienie solarnych sił Horusa i pozostałych bogów słonecznych.

Pod postacią kręgu przedstawiana jest kabalistyczna sefira, warto zauważyć też, że sanskryckie ćakra oznacza „koło” oraz „okrąg”. Zaś w buddyjskiej nauce Zen, koło oznacza oświecenie. Tyle jeśli chodzi o symbolikę samego kręgu jako figury.

B) Opis i omówienie thelemicznego kręgu

Zrozumienie symboliki zawartej w Magicznym Kręgu jest kluczowe dla właściwego wykonania tego narzędzia. 

Zacznijmy od tego, że powinien on mieć co najmniej trzy metry szerokości. Wyznaczają go dwie linie oddalone od siebie o 15 centymetrów. Między tymi dwoma liniami znajduje się przestrzeń, wypełniona imionami Bożymi. Dobrać je należy pieczołowicie, świadomie i z rozwagą. Nie jest wskazanym bezrozumne przepisywanie tych imion z jakiegoś grimuaru, jeśli nie utożsamiasz się z tym co one sobą wyrażają. Mag umieści na swoim Kręgu tylko te imiona, które uznaje za reprezentatywne dla swojego panteonu.⁵ "Niezmiernie istotne jest by przedstawiały one metodę i cel jego praktyki magicznej."⁶ Nie ma sztywnych reguł co do ilości nanoszonych imion, lecz należy tu zachować zdrowy rozsądek i kierować się oczywiście również zmysłem estetyki. Przestrzeń pomiędzy zewnętrzną a wewnętrzną linią winna być koloru zielonego, święte imiona zaś cynobrowe. Zielony to oczywiście kolor Necach - Zwycięstwa. Przypisywane mu powszechnie znaczenia to: niepohamowana twórcza siła, odnowa, odrodzenie. Zieleń kojarzy się z przede wszystkim z życiem, harmonią, naturą i bliskim kontaktem z nią. Stanowi kolor uzdrowienia, nadziei i wolności.

Przejdźmy teraz do opisu wnętrza magicznego Kręgu. Można go podzielić na 4 ćwiartki, z czego każda przypisana jest między innymi kierunkowi świata i żywiołowi (Wschód - Powietrze, Południe - Ogień, Zachód - Woda, Północ - Ziemia). W samym środku Kręgu znajduje się litera Tau ("T").⁷

W kulturze grecko-rzymskiej uznawana jest za symbol życia i zbawienia. Od najdawniejszych czasów przypisywano jej moc ochrony przed zarazą i demonami. Litera ta zbudowana jest z dziesięciu kwadratów symbolizujących sefiry kabalistycznego Drzewa Życia. Rozmiar Tau określany jest więc przez rozmiar jednego kwadratu. Ważną sprawą jest kwestia rozmiaru owych kwadratów.

Aleister Crowley w swojej Book 4 podaje, że rozmiar kwadratu jest tak naprawdę rozmiarem podstawy Ołtarza, który umiejscowiony jest na sefirze Malkut. Jeśli więc ołtarz powinien sięgać magowi do pępka, to bok takiego kwadratu powinien wynosić około 45 cm (w zależności od wzrostu adepta). W tym wariancie krąg będzie doprawdy spory, a jego średnica znacznie przekroczy wspomniane 3 metry.

Dla przykładu Dariusz Misiuna w swoim opracowaniu Goetii podaje, że wielkość tych kwadratów nie powinna być mniejsza od rozmiaru stóp maga. To pozwoliłoby się zbliżyć wielkością do rozmiarów kręgu sugerowanych przez Lemegeton, czyli 3 metry (a dokładniej 9 stóp). Nie będziemy jednak w stanie umieścić ołtarza na kwadracie Malkut, gdyż będzie zbyt mały.

Jeśli więc pozwala nam na to miejsce, to wskazany jest wariant Crowleya, wersja Misiuny jest dopasowana do pomieszczenia mieszkalnego. Mamy tu więc dwie możliwości do co do wielkości Tau. Wybór podyktowany będzie zapewne rozmiarami miejsca przeznaczonego na świątynię.

Symbol Tau powinien mieć kolor cynobru, czyli chińskiej czerwieni (ang. "flaming vermilion"). Czerwony uznawany jest za kolor ognia i przypisuje mu się ruch, aktywność, dynamikę, siłę i Wolę. Można też każdy z kwadratów obdarzyć kolorem przypisanej mu sefiry (patrz poniżej).

 

1. Keter – diamentowo biały

2. Chochma - perłowoszary

3. Bina - czarny

4. Chesed - niebieski

5. Gebura - szkarłatny

6. Tiferet - żółty

7. Necach - zielony

8. Hod - pomarańczowy

9. Jesod - fioletowy

10. Malkut - cytrynowy, oliwkowy, rdzawy, czarny

Jak już wspomniałem, ołtarz stoi na kwadracie Malkut. Magiczna lampa zwisa zaś ponad kwadratem Tiferet - pośrodku kręgu. Litera Tau wraz z kręgiem tworzą razem kształt Różo-Krzyża, czyli zjednoczenia podmiotu i przedmiotu - celu Wielkiego Dzieła. 

Na kwadracie Keter umieszczono symbol Alfa i Omega. Oznacza on początek i koniec jako określenie czasu i przestrzeni. Symbol ten podkreśla, że sefira Keter jest otchłanią, z której wszystko powstało i do której kiedyś wszystko ponownie wpadnie. Z Keter zwieszają się w tył Negatywne Zasłony Egzystencji. 

W kwadracie Tiferet znajduje się sześcioramienna gwiazda. Przedstawia ona Istotę Boską, tak jak objawia się ona w świecie materialnym.  Jej sześć wierzchołków symbolizuje równowagę pomiędzy światem boskim i materialnym. W tym miejscy często umieszcza się unikursalny heksagram. 

Podzielenie na ćwiartki kwadratu Malkut symbolizuje cztery materialne pierwiastki.  

Trójkąt Wszechświata (The Triangle of the Universe)

Wspomniana litera Tau wpisana jest w niewidzialny trójkąt (symbol światła, harmonii, siły, piękna i mądrości). Istnienie tego trójkąta podkreślone jest przez trzy cynobrowe figury w kształcie rombu umieszczone w jego kątach. Figury te mają kształt diamentu i symbolizują Joni, oraz wspomniane trzy kabalistyczne Zasłony Negatywnej Egzystencji. Jeśli zdecydujemy się nadać naszemu Tau kolory sefir, to romby powinny mieć następującą barwę: górna - fiolet, prawa - szmaragdowy, lewa - pomarańczowy. Romb sam w sobie ze względu na swoją formę przywodzącą na myśl kobiecą pochwę jest często uważany za żeński symbol seksualny. Sam trójkąt posiada równe boki i może wyrażać dowolną boską trójcę (np. Nuit, Hadit, Ra-hoor-khuit). Figura ta powiązana jest z 3 - liczbą metafizycznego i subiektywnego świata, która w przekonaniu Pitagorejczyków determinuje wszechświat. Trójkąt umieszczony w magicznym kręgu symbolizuje też troisty charakter człowieka - ciało, umysł, dusza. Figura ta ma jednak przede wszystkim seksualne znaczenie. Wpisana w trójkąt litera Tau jest alegorią zjednoczenia Lingamu i Joni (pierwiastka męskiego i żeńskiego). Trójkąt jest tu rozwartą waginą, Tau zaś fallusem w wzwodzie.

Nadszedł czas by przejść do przestrzeni otaczającej Krąg. Zewnętrzna linia Circulus Magicus wyznacza granicę pomiędzy świadomością i nieświadomością. Wokół thelemicznego Magicznego Kręgu umieszczone jest dziewięć świec. Stoją one na małych pentagramach, rozstawionych w równej odległości. "Tworzą one dodatkowy krąg światła, który rozświetla mroki niewiedzy".⁸ Ich blask pozwala widzieć rzeczy takimi, jakie są, co czyni je poniekąd również symbolem "prawdy". Zdaniem Crowleya są to również "Twierdze na Granicy Otchłani"⁹ a ich zadaniem jest trzymanie z daleka sił ciemności. Lampy te są zatem symbolem czuwania i gotowości. Crowley pisał o użyciu świec, lecz wiele osób może zdecydować się na użycie lampek oliwnych. Sama świeca jednak posiada przypisaną sobie osobną symbolikę. Spalając się, daje światło - oznacza więc ofiarę z samego siebie  i służbę bliźnim. Dające życie i ogarniające wszystkie rzeczy światło często uznawane jest za symbol Boskiej natury. Pentagramy na których te wiece stoją, symbolizują sefirę Gebura - srogość. Przedstawiają jednak również "mikrokosmos, cztery elementy uwieńczone Duchem, Wolę człowieka, doskonaloną przez jego aspirację ku temu, co Wyższe. Są umieszczone na zewnątrz Kręgu po to, by przyciągnąć wrogie moce i dać im pierwsze pojęcie o Wielkim Dziele, którego kiedyś także będą musiały dokonać."¹⁰ Pentagram uznawany jest powszechnie za symbol ochronny. Crowley nie podał żadnych sugestii co do wyglądu tych otaczających krąg figur. W Lemegetonie kolorystyka ich wygląda następująco: trójkątne ramiona są koloru jasnożółtego (kolor Słońca, radość), środki zaś czerwone (cynober). W centrum każdego z pentagramów znajduje się czarna litera Tau. Możemy też przyjąć kolorystykę zaczerpniętą z symbolu różokrzyża, która odpowiada żywiołom i ramiona pomalować na kolory biały (Duch), niebieski (Woda), czerwony (Ogień), czarny (Ziemia), żółty (Powietrze) a środek przykładowo na złoty. W Lemegetonie widnieje wpisane w nie boskie imię "Tetragrammaton" lecz niechaj adept zdecyduje samodzielnie o tym, imię którego z bogów ma widnieć na jego pentagramach.

 

SPOSOBY PRZYGOTOWANIA MAGICZNEGO KRĘGU

Adept może swój magiczny krąg wykonać na wiele sposobów. Jeśli mag posiada pomieszczenie wygospodarowane na stałe dla swej praktyki, może zdecydować się nanieść go farbą na podłodze. Równie często kreśli się go kredą, lub wykleja. Osoby praktykujące Magię, często nanoszą swój Krąg na białą tkaninę, którą po zakończeniu rytuału można złożyć i schować. Pomysłem godnym rozważenia jest zamówienie dywanu z własnym nadrukiem. Można w ten sposób stworzyć dywan z nadrukowanym podwójnym kręgiem o odpowiednich wymiarach i kolorach. Resztę symboli i boskie imiona możemy nanieść już samodzielnie za pomocą specjalnych farb. Obecnie w dobie Internetu nie powinniśmy mieć problemu ze znalezieniem firm świadczących usługi w wykonywaniu dywanów według własnego projektu.

Według różnych tradycji Magiczny Krąg należy rysować jednym, nieprzerwanym ruchem. Niezależnie od formy wykonania kręgu należy go konsekrować. Nawet jeśli posiadamy już nadrukowany na stałe na dywanie, powinniśmy go przed operacją magiczną symbolicznie obrysować. W Clavicula Salomonis należącym do tradycji salomonicznej, narzędziem przeznaczonym do zakreślania wewnętrznego kręgu są nóż z czarnym ostrzem, miecz lub krótka lanca (alternatywnie stosuje się też sierp).

Crowley podał taki oto przykład konsekracji kręgu: "Mag dokona syntezy cynobru z oczyszczonej przez siebie rtęci i siarki. Ten czysty cynober zmiesza z poświęconym olejkiem i podczas całego procesu malowania będzie myślał żarliwie i z oddaniem o symbolach, które maluje. Krąg ten można poddać później inicjacji okrążając go i inwokując imiona boże, które się znajdują na nim."¹¹ Metodę uświęcenia swojego Kręgu każdy musi wypracować sobie sam. Jednak jak już wspomniałem przed przystąpieniem do operacji magicznej należy ponownie symbolicznie obrysować krąg oraz inwokować naniesione na niego imiona. Jeśli mag uzna to za słuszne może konsekrując go przywołać moc Strażnic (ang. Watchtowers), czytać odpowiednie ustępy świętych pism, poematów, śpiewać pieśni mocy, skrapiać go konsekrowaną wodą, itp. Przed przystąpieniem do tych czynności pomedytujmy jednak chwilę nad symboliką naszego Magicznego Kręgu, oraz naturą Wielkiego Dzieła.

Miłość jest prawem, miłość podług woli.

-------- 

1. A. Sz. Lavey, Biblia Szatana, Wydawnictwo F/X, Wrocław 1999, s. 125.

2. S. Cunningham, Wicca, Przewodnik dla osób indywidualnie praktykujących Magię, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 2001, s. 81.

3. Ibidem, s. 85.

4. A. Crowley, Księga Jogi i Magii, Wydawnictwo Pegaz, 1993, s.72.

5. Identyczne imiona powinny znaleźć się na pasie, którym przepasany jest mag podczas rytuału Goetii. Krąg i pas ze świętymi imionami są ze sobą ściśle powiązane a pierścień je uzupełnia (patrz: Magiczne parafernalia).

6. Goecja według Aleistera Crowleya, Wrocław 2000, s. 170.

7. Tau jest dziewiętnastą litera alfabetu greckiego oraz dwudziesta drugą (czyli ostatnią) literą alfabetu hebrajskiego. W hebrajskim alfabecie znana jest pod postacią ת (taw).

W greckim systemie liczbowym T oznacza liczbę 300. W alfabecie hebrajskim ת posiada wartość 400.

8. Goecja według Aleistera Crowleya, Wrocław 2000, s. 169.

9. A. Crowley, Księga Jogi i Magii, Wydawnictwo Pegaz, 1993, s. 73. 

10. Ibidem, s. 74.

11. A. Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wydawnictwo EJB, 1998, s. 64.

VII konferencja Lashtal Press: recenzja

autor: Agathodaemon
porta.lucis@o2.pl
 
Czyń wedle swej woli będzie całym Prawem.

Przed wami krótka relacja z VII konferencji Lashtal Press. Cała impreza miała miejsce 20 września 2014 w Gdańsku. Na lokal organizatorzy wybrali Hotel Bonum. Miejsce położone malowniczo i ustronnie. Konferencja podzielona została na dwie części:

Część pierwsza: „Śladami pionierów Thelemy” odbyła się w godzinach 10:00-15:45 i składała się z szeregu wykładów.

Część druga konferencji otwarta została przez wykład Krzysztofa Azarewicza dotyczący Mszy gnostyckiej Aleistera Crowleya, po czym po przerwie odbyła się ceremonia.
 
Planowo gości zaczęto przyjmować o godzinie 9:30. Konferencję otwarł wykład "Życie w świetle słońca" autorstwa Fratera Achada, który odbył się o 10:00. Niestety z powodu trudności w dotarciu (ach te polskie koleje) załapałem się dopiero na jego końcówkę. Sama prelekcja dotyczyła ezoterycznych aspektów konstytuujących świadomość ludzi, którzy zdecydowali się wkroczyć w Eon Horusa. Achad wygłosił go w 1922 roku.

Kolejnym wykładem było "Psychiczne odmłodzenie" Aleistera Crowleya, którego prelekcja rozpoczęła się około 11:15. Dotyczył on metod przywracania młodości i energii oraz przedstawiał historyczne tło tego typu praktyk. Został on napisany przez Crowleya w roku 1932 dla Narodowego Laboratorium Psychotronicznego. Warto wspomnieć, że wydawnictwo przygotowało okolicznościową publikację tego wykładu. Nosi ona tytuł "Eliksir życia. Nasz magiczny lek" i wydana została w nakładzie 150 egzemplarzy.
 
Następnie po przerwie na kawę, o godzinie 12:45 przedstawiono wykład Geralda Yorkea "Magia rytualna i kult czarownic". Mowa ta została przez niego napisana w 1972 roku, a sam autor skupił się w niej na omówieniu magicznych praktyk przez pryzmat różnych tradycji jak buddyzm, tantra, pogaństwo, kabała i chrześcijaństwo.

Kolejna prelekcja rozpoczęła się o 14:00. Był to wykład Jacka Parsonsa "Jak czynić swoją wolę". Autor wygłosił go w 1945 roku dla członków Loży Agape O.T.O. Manifest ten przepełniony jest duchem Thelemy. Porusza on między innymi takie tematy jak poszerzanie wolności jednostki, odpowiedzialność oraz moralność społeczeństwa opierającego się na prawie Thelemy.

O godzinie 15:00 nastąpił odczyt mowy Friedy Harris "Wykład na temat Tarota Thota".Można było dzięki niemu zaznajomić się z okolicznościami powstania tej talii, oraz trudnościami jakie w trakcie napotkali autorka oraz Aleister Crowley (wszak panowała wojna).

Ostatni wykład był autorstwa Krzysztofa Azarewicza i nosił tytuł „Przekazując wiedzę z pokolenia na pokolenie” Odbył się o godzinie 16:00 i stanowił wprowadzenie do skomponowanej w przez Crowleya w 1913 Mszy gnostyckiej. Prelekcja po krótce objaśniała rys historyczny oraz symbolikę mszy.
 
Następnie nastąpiła przerwa obiadowa by wszyscy zainteresowani mieli czas przenieść się do wskazanego miejsca, gdzie następnie w godzinach 19:00-21:00 odbyła się pierwsza w Polsce publiczna celebracja Mszy gnostyckiej.

Po wszystkim nastąpiło zakończenie połączone z poczęstunkiem winem.

Podsumowując organizacja całej konferencji stała na bardzo wysokim poziomie. Hotel był przytulny i nie zabrakło poczęstunku. Osoby prezentujące prelekcje włożyły w nie dużo pracy a ich wykładom towarzyszyły slajdy, które dodatkowo uatrakcyjniały całość. Po każdym wykładzie następowała przerwa na dyskusje i polemikę pomiędzy słuchaczami. Spotkania tak różnorodnych osobowości już dawno nie miałem okazji podziwiać. Postawy i poglądy prezentowane przez słuchaczy nieraz różniły się diametralnie, więc jak można było przewidzieć najciekawsze dyskusje toczyły się w małych grupkach podczas przerw przed hotelem. Nie zabrakło też stoiska na którym można było nabyć publikacje wydawnictwa Lashtal Press.

Po zakończeniu pierwszej części imprezy słuchacze podzielili się na małe grupki i udali na miasto w celu spożycia wspólnie fastfoodowego posiłku. Jeszcze tylko zbiorowa podróż tramwajem i wszyscy spotkaliśmy się w umówionym miejscu. Świątynia została przygotowana pieczołowicie i już po zakończeniu Mszy gnostyckiej wszyscy z którymi wymieniałem się doświadczeniami byli pod wielkim wrażeniem zarówno atmosfery i detali, ale przede wszystkim profesjonalizmu osób, które całą ceremonię dla nas przeprowadziły. Im chciałbym szczególnie podziękować. Nie będę wnikał w szczegóły Mszy, lecz przyznam, że mszał, który udostępniono uczestnikom bardzo ułatwił uczestnictwo.

Miałem okazję poznać kilka naprawdę ciekawych osób z którymi dane mi było spędzić kilka godzin na sali a później na mieście i z całego serca je pozdrawiam. Mam nadzieję, że spotkamy się również na następnej konferencji Lashtal Press. Chciałbym też podziękować organizatorom i pogratulować zarówno programu jak i wykonania, które przerosło moje oczekiwania.

Miłość jest prawem, miłość podług woli.

Monastycyzm Chaosu.

Ćwiczenie różdżki
Peter Carroll
porta.lucis@o2.pl

Członkowie paktu mogą w dowolnym momencie podjąć się poniższych zobowiązań przygotowanych dla mnichów i zakonnic Chaosu. Każdy decyduje indywidualnie jak długi czas treningu jest dla niego najodpowiedniejszy. Przygotowaliśmy trzy warianty tego ćwiczenia. Różnią się one stopniem trudności i podzieliliśmy je na "niższy", wyższy " i "ekstremalny". Stopnie te mają na celu rozbudzić entuzjazm oraz odnowić chęć poświęcenia się jednostki dla Wielkiego Dzieła i Magiji. Mnichowie i zakonnice Chaosu nie powinni podejmować się przestrzegania tych zobowiązań na okres krótszy niż tydzień. Nie wyznaczono górnej, czasowej granicy tego ćwiczenia. Jeśli jednak decydujemy się nie precyzować z góry jego długości, pamiętać należy by w pewnym momencie zakończyć je w jakiś wyraźny sposób.  Nie należy dopuszczać do stopniowego porzucania praktyki. Chaoci do których kierowany jest ten trening mogą zostać w pełni wędrownymi mnichami, chyba że zdecydują inaczej. Cały świat pojmowany jest jako ich klasztor, jakkolwiek czasowe wycofanie się z codziennego życia może ułatwić wypełnienie zobowiązań z rygorystycznego poziomu "ekstremalnego". Czynności których podjęliśmy się wykonywać należy traktować jako minimum. W każdej chwili możemy zadecydować o poszerzeniu praktyki o dodatkowe zobowiązania. Aby wziąć na siebie powinności mnicha lub zakonnicy Chaosu, kandydat składa uroczystą przysięgę nad magicznym narzędziem. Musi je następnie przez cały okres jakiego się podjął nosić stale przy sobie. Rozmiarami narzędzie to nie powinno być mniejsze od kija podróżnego (kostura). Gdy mag wkracza do jakiegoś budynku lub pokoju może je oczywiście pozostawić w kącie. Ważne jest by mimo to laska znajdowała się zawsze w jego zasięgu i należy ją nosić z sobą gdy przemieszczamy się pomiędzy miejscami.

Przysięga i zobowiązania

 I, Ja Soror/Frater _____ ślubuję wypełniać zobowiązania niższego/wyższego/ekstremalnego stopnia przynależne mnichowi/zakonnicy Chaosu od teraz przez okres _____/do momentu, który uznam za stosowny. Deklaruję więc [wymień zobowiązania wybranego stopnia + dodaj ewentualnie jakieś dodatkowe od siebie ]. 

Zobowiązania niższego stopnia

• Noś przy sobie magiczne narzędzie przez cały czas.
• Wykonuj odpędzający rytuał po przebudzeniu oraz gdy udajesz się na spoczynek.
• Prowadź skrupulatnie dziennik snów.
• Odprawiaj magiczny rytuał każdego dnia.
• Dedykuj każdy stosunek seksualny osiągnięciu magicznych celów (w tym gnozy).

Zobowiązania wyższego stopnia

• Wykonuj zobowiązania niższego stopnia.
• Wykonuj drugi magiczny rytuał każdego dnia.
• Wizualizuj Sigil Chaosu przynajmniej raz podczas każdej godziny swojej dziennej aktywności.

Zobowiązania stopnia ekstremalnego

• Wykonuj zobowiązania wyższego stopnia.
• Odprawiaj trzeci magiczny rytuał każdego dnia.
• Wizualizuj Sigil Chaosu przynajmniej raz podczas każdej godziny całodobowego cyklu.

Dodatkowe spostrzeżenia.

• Pełny magiczny rytuał może składać się z Mszy Chaosu, Auto-da-fé lub innego aktu ewokacji, dywinacji, czarostwa, inwokacji lub iluminacji. Rytuały te powinny mieć podobną długość.
• Dedykując każdy stosunek seksualny osiągnięciu magicznych celów mnich lub zakonnica zaręczają, że energia wyzwolona podczas niego zostanie spożytkowana na rzucenie zaklęcia, do wróżenia, inwokacji lub na jakiś inny magiczny cel.
• Cogodzinną wizualizację Sigila Chaosu ułatwia ustawienie cyklicznego alarmu w zegarku lub telefonie. Wizualizację w godzinach nocnych wspomóc może budzik o donośnym dzwonku.
• Znaczna niedogodność wynikająca z bezustannego noszenia przy sobie magicznego narzędzia służy wzmocnieniu czujności i ma na celu przypominać o wykonywaniu pozostałych zobowiązań. Laska służy też jako oznaka urzędu. Pozostali członkowie Paktu powinni służyć pomocą osobom które pełnią funkcję mnicha bądź zakonnicy Chaosu.
• Jeśli wypełnianie zobowiązań które wzięliśmy na swoje barki idzie nam kiepsko, to po zakończeniu praktyki narzędzie na które ślubowaliśmy powinno zostać zniszczone. Jeżeli natomiast postępy w praktyce są zadowalające, narzędzie powinniśmy zatrzymać, postrzegając je jako obiekt mocy. Zwykło się grawerować na narzędziu zapis przebiegu powziętych zobowiązań. Takoż cyfra 127 oznaczać będzie zobowiązania niższego stopnia praktykowane przez okres 27 dni. Natomiast cyfra 333 to oczywiście zobowiązania stopnia ekstremalnego wypełniane przez 33 dni.
• Poprzez publikację Monastycyzmu Chaosu Pakt stara się sprawić by o każdej godzinie gdzieś w różnych zakątkach Ziemi wizualizowany był Sigil Chaosu.  

Miłość jest prawem, miłość podług woli.

Ołtarz magiczny

autor: Agathodaemon  
porta.lucis@o2.pl

„Mój ołtarz wykonany jest z ażurowego mosiądzu;

spalaj na nim w srebrze lub złocie!”

(AL. III:30)

„I namaścisz ołtarz całopalenia
ze wszystkimi jego przyborami,
i poświęcisz go, i będzie bardzo święty”
(Wj 40,10)

Ołtarz (łac. altare) przedstawia Wolę maga i prawo zgodnie z którym on działa.

Wszystkie rytualne przedmioty trzymane są na ołtarzu, ponieważ reprezentowane przez nie aspekty podlegają temu prawu. Tylko magiczna lampa symbolizująca Ducha znajduje się ponad ołtarzem. Ołtarz ucieleśnia wiedzę maga o prawach natury. Jest też miejscem mocy, lecz przede wszystkim zawsze służył spełnianiu ofiary. Na nim to składamy swoje dotychczasowe życie, dlatego jest też dla nas w pewnym sensie symbolem grobu. Dla chrześcijan ołtarzem na którym złożył swe życie Chrystus był krzyż. Jest symbolem środka wszechświata – osią, dzięki której przejawia się hermetyczna zasada: „jak na górze, tak i na dole. Jak na dole, tak i na górze”. Na ołtarzu składa się też śluby. „Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim leży”. (Mt 23,20)

Ołtarz choć nie zawsze umieszczany pośrodku świątyni, zawsze stanowił jej centrum. W przeszłości uważano, że sprawy dokonujące się na ołtarzu są tak święte, że uniemożliwiano profanom dostępu do niego. Ołtarz dla starożytnych upamiętniał miejsce spotkania z ich bogiem. W praktyce magicznej służy on głównie skupieniu uwagi maga na wykonywanym rytuale i ukazuje mu porządek wszechświata.

Nasz ołtarz powinien być pięknie wykonany i szlachetnie ozdobiony. Należy jednak uważać by w artystycznej formie jego struktury i bogactwie symboliki nie zatracić jego istoty.

Również sam kształt ołtarza będący podwójnym sześcianem odpowiada zasadzie „jak na górze, tak i na dole”. Jest on podwójnym sześcianem, a jego powierzchnia składa się z 10 kwadratów. Wierzchołkiem jest Keter, podstawą zaś Malkut. Wysokość ołtarza równa jest odległości od podłogi do pępka maga. Materiałami, które powinny nam posłużyć do stworzenia naszego ołtarza są  dąb lub akacja. Czasami stosuje się też wierzbę. Poniżej pokrótce opiszemy mistyczną symbolikę dębu i akacji.

dąb – drzewem tym włada Słońce, a powszechnie kojarzy się go z żywiołem ognia. Dawni kapłani słowiańscy łączyli go z męską potencją, płodnością i mądrością. Dąb pełnił w religii naszych przodków funkcję osi świata i naturalnej świątyni. Lokalizowali więc swoje miejsca kultu przeważnie w starych dąbrowach. Dąb symbolizuje nieugiętość, siłę, wytrzymałość i ostrość prawa. Jest oznaką szlachetności i sławy. Wiąże się z nim też długowieczność, fizyczną i moralną, cnotę oraz majestat i potęgę.

akacja – jest symbolem wtajemniczenia i inicjacji. Oznacza też zmartwychwstanie, nieśmiertelność i dążenie ku światłu. Jak słusznie zauważył Stanisław Antoni Wotowski „kwiat akacji jest symbolicznym wolnomularstwa.” Wiąże się to z masońską legendą zgodnie z którą akacja wyrosła na grobie zabitego Hirama – budowniczego Świątyni Salomona. Teksty Piramid głoszą iż Horus wyłonił się z drzewa akacjowego. Akacja była też budulcem Arki Przymierza.

Zdaniem Crowleya wierzchołek ołtarza powinien być pokryty złotem. Na metalu tym wygrawerowana powinna być figura wyrażająca Wielkie Dzieło i porządek wszechświata. Poniżej przedstawiam trzy przykładowe obrazy, którymi można ozdobić nasz ołtarz:

 Makrokosmos – rysunek pochodzący z Oedipus Aegyptiacus którego autorem był Athanasius Kircher.

Człowiek witruwiański – rysunek Leonarda da Vinci

 Pentagram który zamieścił Heinrich Cornelius Agrippa w swoim dziele Libri tres de occulta philosophia.

Boki ołtarza zdobić powinny enochiańskie tablice żywiołów wraz z sigilami ich królów:

Na wschodzie Wielka Tablica Powietrza

Na południu Wielka Tablica Ognia

Na zachodzie Wielka Tablica Wody

Na Północy Wielka Tablica Ziemi

Sam ołtarz usytuowany jest najczęściej pośrodku magicznego kręgu, bywa jednak że w pewnych sytuacjach ustawia się go na wschodzie. Warto zauważyć, że chrześcijanie również budowali swoje kościoły tak, by były ukierunkowane na wschód.

Kierunek ten symbolizował dla nich zmartwychwstanie ich mesjasza. W magii wschód powiązany jest z żywiołem Powietrza i kojarzony jest z oświeceniem oraz nowym początkiem i nadzieją. Chciałbym jednak wspomnieć również, że tradycja laveyańska wymaga by ołtarz ustawiony był na zachodzie (podobnie ma się rzecz wśród buddystów). Zaś wyznawcy religii Wicca najczęściej stawiają swoje ołtarze na północy.

Ołtarz należy konsekrować namaszczając go olejkiem abramelina (analogicznie chrześcijańscy biskupi czynią to za pomocą krzyżma).  Swój ołtarz ze względu na jego znaczenie powinno traktować się z szacunkiem.  Należy więc wyłączyć go całkowicie z użytku świeckiego. Zbliżając się do ołtarza, mag zbliża się symbolicznie do absolutu. Czynić to należy zawsze z odpowiednim nastawieniem umysłu. 

Rytualne narzędzia nie powinny zalegać na ołtarzu chaotycznie rozrzucone. Można rozmieścić je zgodnie z podziałem na część męską, wspólną i żeńską, lub przypisując każdą ze stron ołtarza żywiołowi. Jeśli decydujemy się na wariant drugi, każde z narzędzi umieszczamy na części ołtarza przypisanej jego żywiołowi.

A) Podział na narzędzia o charakterze męskim i żeńskim:

B) Podział pod kątem przypisania żywiołom:

   

 Miłość jest prawem, miłość podług woli.