Msza Chaosu (O) - Inwokacja Odyna

 

Przedmowa

Pragniemy zwrócić uwagę, że poniżej podano obszerne uwagi wprowadzające. Służy to kilku celom. Po pierwsze, zapewniają one intelektualny kontekst rytuału, gdyż autorzy uważają za ważne dostarczenie intelektualnych nośników, które mają służyć jako matryce do integracji doświadczenia magicznego. Po drugie, kiedy rytuał ten został po raz pierwszy zaprezentowany w świątyni, towarzyszyły mu wykłady, objaśnienia oraz zademonstrowano odpowiednie techniki. Po trzecie, czyniąc poniższy materiał półpublicznym, wspomniana świątynia nie może zakładać, że czytelnik ma coś więcej niż podstawową wiedzę i doświadczenie magiczne.

Wstęp

W ciągu ostatnich kilku lat runy nordyckie weszły do królestwa popularnego okultyzmu nad którym łopocze ponury sztandar „New Age”. Choć pozornie można je porównywać do gazetowych „horoskopów”, ważne jest, aby pamiętać, że runy nie straciły nic ze swej faktycznej wartości. Ich transpersonalna moc nie została zmniejszona przez powierzchowne interpretacje, które zostały im narzucone. Ten sam proces rozcieńczania wpłynął na Czarostwo, które zostało obdarzone niepoprawną nazwą „Wicca”. Termin ten jest niepoprawny zarówno pod względem historycznym, jak i językowym, a obecnie odnosi się do przytulnej i zasadniczo bezsilnej mikstury rozwodnionych wierzeń ludowych i banalnego mistycyzmu. Czarostwo to Czarostwo, a Runy to Runy, niezależnie od niechlujnego opakowania. Prawdziwy mag pijąc z tej samej studni będzie czerpał wodę z głębszego źródła, które pozostaje nieskażone.

Stanowisko zajęte przez Maga Chaosu jest skrajnym utylitaryzmem. Aby czerpać z wiedzy i mocy zgromadzonej w konkretnym egregorze, należy zbadać i przyswoić każdą formę, jaką przybiera prawdziwa magiczna energia. Nie należy tego postrzegać jako powierzchownego przeglądania różnych tradycji dla samego przeglądania. Jest to proces zdobywania gnostyckiego doświadczenia różnych nurtów, zarówno dla osobistego rozwoju, jak i inicjacji oraz edukacji innych.

To, czy Mag Chaosu wybierze konkretnego egregora, w którym będzie manifestował się Prąd Chaosu, jest wyłącznie kwestią indywidualnego wyboru, na który może wpływać środowisko lub struktura psychologiczna. Mamy nadzieję, że Mag będzie w stanie wyjść poza te rozważania. Każdy egregor rasowy lub kultowy powinien być postrzegany po prostu jako narzędzie magicznej ekspresji. Aspiracją Maga jest przekraczanie granic języka i formy, osiąganie poziomu abstrakcji, na którym Mag JEST i DZIAŁA, wolny od linearnych procesów neurologicznych. Innymi słowy, staje się odrębnym kompleksem, władającym swoją wolą w szerszym wszechświecie. Inwokacja jakiejkolwiek siły boskiej jest bardzo realną drogą do uzyskania mocy. Jednakże w przypadku stawania się naczyniem w które boskość zstąpi, wewnętrzne warunki jednostki będą miały wpływ na jakość manifestacji tej siły. Wraz z większym doświadczeniem i znajomością jakiejkolwiek formy boga, cechy, które mają tendencję do załamywania lub rozpraszania jego manifestacji, zostaną przezwyciężone, dając prawdziwszy wyraz przywoływanej siły. Nie należy też pomijać możliwości autentycznego, spontanicznego opętania nowicjusza.

Tradycyjna praktyczna zasada, która pozostaje aktualna, dotyczy tego, czy pojawiający się „bóg” wykazuje wiedzę i moc wykraczającą poza wiedzę indywidualnej osoby w którą zstąpił. Uważany za siłę, Odyn jawi się jako destylacja prądu runicznego. Jako bóg jest zarówno dawcą, jak i odbiorcą run. Same runy, oddzielone od ich mitologicznego tła, można postrzegać jako serię bram lub kanałów dla magicznej energii. Każda runa odzwierciedla inną runę i każda jest ułamkiem wieloaspektowego prądu odynicznego. Każda runa zawiera podsumowanie wszystkich innych, jednocześnie reprezentując swój własny aspekt. W tym kryje się magiczny paradoks o niemałym znaczeniu. Działając w systemie runicznym, mag staje w obliczu gestaltu. Prąd runiczny ma szczególne znaczenie ze względu na względną dostępność tego doświadczenia gestalt.

Opisaną poniżej Mszę Odyna może odprawić pojedynczy mag lub z pomocą innych. Kończy się ekstremalną ekstazą i dlatego należy ją odprawiać albo w dźwiękoszczelnym pomieszczeniu, albo z dala od osób niebędących uczestnikami. Można go wykonać w celu wróżenia (najlepiej za pomocą run, w którym bóg i/lub jego towarzysze interpretują rzut), w celu inicjacji wyznaczonego kapłana lub innej osoby. Celem mszy może też być konsekracja dowolnego materialnego przedmiotu, który ma stać się repozytorium siły odynicznej, czy to talizmanu, formuły runicznej, eliksiru, czy fizycznego zestawu run.

Rytuał można zaadaptować do astralnej eksploracji Drzewa Świata, Yggdrasil. Można go również użyć do ewokacji bytów (wights), czy to tych rządzących poszczególnymi runami, czy też niezależnych od nich. Należy pamiętać, że gnoza osiągnięta w tym rytuale jest wartością samą w sobie. Jeśli rytuał jest wykonywany wyłącznie w celu gnozy, doświadczenie powinno być zakotwiczone w sigilu lub amulecie, aby ułatwić łatwiejsze wejście w tę specyficzną sferę świadomości przy kolejnych okazjach. W takim przypadku sigil lub amulet należy powiązać z wyzwalaczem, aby zachować parametry zabezpieczające zwykłe stany świadomości. Odpowiednim wyzwalaczem byłaby Proklamacja Odyna podana w tekście rytuału.

BÓG

Najbardziej przydatnym dostępnym obecnie materiałem informacyjnym jest praca Edreda Thorssona (znanego również jako Stephen E. Flowers). Futhark stanowi doskonałe wprowadzenie do systemu runicznego i jest wysoce polecany osobom poszukującym rozsądnego i naukowego wyjaśnienia. Forma Odyna jest szczegółowo zilustrowana w cytowanej pracy, ale dla celów skupienia podano tutaj ogólne podsumowanie tej formy. Odyn jest archetypowym szamanem tradycji zachodniej. Jest penetratorem nocnego nieba, czyli Nieświadomości. Jego wizerunek przedstawia potężnie zbudowanego mężczyznę w ciemnoniebieskim płaszczu, z długą brodą i burzą siwych włosów. Jest królem-kapłanem posiadającym zarówno władzę, jak i autorytet upoważniające do wydawania poleceń. Pojedyncze, piorunujące oko spogląda z silnej twarzy, oczarowując i odurzając wszystko na co padnie jego wzrok. To płonące oko Śiwy, płonąca czakra anga. Oto mądrość, która demaskuje szaleństwo wszelkich iluzji i dostrzega nagość magicznego wieloświata. Odyn jest także zmiennokształtnym. Może przyjść w dowolnej formie, odpowiedniej dla obrzędu. Płeć nie stanowi bariery ani gatunek, o czym świadczy lektura Edd. Natura Odyna została wyrażona w runie Ansuz. Jest bogiem magii i ekstazy. Jest odbiorcą, pojemnikiem, transformatorem i ekspresorem magicznej mocy i wiedzy. Jest prawdziwym kapłanem, pełniącym funkcję pośrednika i przewodnika między światami. Inspiruje i ekscytuje, przynosi pieśni, poezję i zaklęcia oraz jest realizacją związku z prymitywnością. Uosabia tajemnice śmierci i jej transcendencji. Jako psychopomp przepędza strach przed śmiercią.

PRZYGOTOWANIE

Jak w przypadku każdego rytuału, operację można wzmocnić jedynie poprzez zintegrowanie odpowiednich korespondencji. Tradycyjnie funkcję tę pełnią kadzidła, eliksiry, broń magiczna i strój osobisty. Dla Maga Chaosu tradycyjne materiały i korespondencje mogą nie zawsze okazać się odpowiednimi. Ważne jest osobiste znaczenie i dostrojenie wibracyjne. Jeśli ktoś chce zaangażować się w wzniosły rytuał, należy wykorzystać wszystkie zmysły. Celowe bodźce nie są niezbędne. Jeśli zostanie zainspirowany, operator otrzyma niezbędną stymulację sensoryczną za pośrednictwem przywołanej siły. Rytuał, który można wykonać „z pustymi rękami” (tj. bez rytualnych akcesoriów) i kierując się potrzebą, może być równie skuteczny jak każdy inny, jeśli nie bardziej. W takim przypadku źródło inspiracji jest większe niż świadoma wola. W rytuale magii wysokiej, WSZYSTKIE bodźce zmysłowe muszą znajdować się pod świadomą kontrolą operatora. Sugerowane kadzidła dla tego rytuału znajdują się poniżej. To jest podstawowa formuła. Operator może odjąć lub dodać dowolny komponent uznany za niezbędny do spełnienia konkretnej potrzeby. Dotyczy to również eliksiru.

KADZIDŁO

Baza: pył dębu i wierzby.

Składniki suche: mech dębowy, porosty, drożdże, sól, pył z drzewa sandałowego.

Olejki/żywice: anyż, lawenda, benzoes, mech dębowy, sosna i mięta.

Eliksiry seksualne (czerwony lew, biały orzeł – zebrane w odpowiednich warunkach).

ELIKSIR

Odyniczny eliksir Par Excellence byłby niewątpliwie miksturą zawierającą psilocybinę, hartowaną odpowiednimi aromatami. Wymaga to umiejętności posługiwania się zarówno tym sakramentem, jak i danym obrzędem. Alternatywnie, formuła ziołowa, która byłaby bardzo pomocna w tym działaniu, jest następująca: Do bazy piwa typu Ale lub miodu pitnego, wzmocnionej wysokoprocentowym alkoholem, takim jak Schnapps, Akvavit lub Tequila, dodaj płynne ekstrakty z dzikiej sałaty, tarczycy (ang. skullcap), kwiatów lawendy, galangalu (około 5 cm korzenia na osobę).

Aby eliksir mógł zadziałać maksymalnie, uczestnicy powinni wcześniej pościć przez co najmniej cztery do sześciu godzin. W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek niepożądanej reakcji na eliksir, w zależności od użytej postaci końcowej i czasu, jaki upłynął od podania, należy podać środek wymiotny lub pokarm w celu spowolnienia wchłaniania alkaloidów. Wszelkie niepożądane objawy należy wówczas leczyć objawowo.

MUZYKA

Rytmiczne bębnienie, w tle ciągła, uroczysta muzyka z gatunku drone. Jeżeli zaangażowani są asystenci, powinni mieć możliwość samodzielnego zapewnienia oprawy muzycznej. Jeżeli natomiast wykorzystywana jest muzyka nagrana, powinna ona być stała, dostosowana do tonu obrzędu i przewidywalna. W tej magicznej operacji szeroko wykorzystuje się głos ludzki.

LOKALIZACJA

Niezależnie od tego, czy rytuał odbywa się w pomieszczeniu, czy na zewnątrz, miejsce rytuału powinno być chronione przed wpływami zewnętrznymi, ponieważ ingerencja w kluczowe etapy gnozy może skutkować katastrofalnymi obsesjami. Miejsce lub pomieszczenie powinno być odpowiednio przybrane, wykorzystując sztandary, flagi, totemy i fetysze, a same Runy powinny tworzyć krąg. Jeśli pracujesz w pomieszczeniu, powinno być ono odpowiednio ogrzane. Jeśli zaś rytuał ma miejsce na zewnątrz, należy utrzymać duży ogień.

SZATA

Kapłan i jego asystenci nie powinni być obciążeni ubraniem (zaleca się najwyżej luźne spodnie i T-shirty). Jeśli przeprowadzasz rytuał nago (ang. skyclad), korzystaj z fetyszowych ornamentów, malowania ciała (body painting) lub znakowania skóry.

W tym rytuale konieczna jest opaska z jasnego, lekkiego materiału o szerokości około 10 cm i długości 1 m.

W oparciu o pomysłowość maga, należy na niej wcześniej zapisać czerwoną farbą formułę runiczną „EK ODHINN (piktograf ludzkiego oka) RIST RUNAR”. Na potrzeby tego obrzędu interpretuje się to jako „Ja Odhinn magią objawiam tajemnice”. (ang. "I Odhinn conjure the mysteries"). Konstrukcja i zebranie wszystkich powyższych elementów powinny odbywać się ze świadomym skupieniem się na wykonywanej pracy, będąc medytacją samą w sobie, a także nadając moc rytuałowi jako całości. Stanowi to uzupełnienie przygotowawczego wdruku psychologicznego, który może pomóc w integracji nowych koncepcji i doświadczeń. Mistrzowie Świątyń i inicjatorzy powinni wykorzystać ten proces jako narzędzie szkoleniowe.

OBRZĘD

Po przygotowaniu miejsca i zgromadzeniu wszystkich niezbędnych materiałów wszyscy uczestnicy siadają w kręgu wokół ogniska lub jakiegoś innego centralnego punktu na którym się skupią. Następnie wykonane zostaje odpowiednie wygnanie. Gnostycki Rytuał Odpędzający (ang. Gnostic Banishing Ritual), wersja Nordyckiego Rytuału Młota (ang. Norse Hammer Ritual) podana poniżej lub jakikolwiek inny odpędzający rytuał opracowany przez przewodniczącego Magister Templi będzie odpowiedni.

RYTUAŁ MŁOTA

Wznoszenie energii odbywa się w następujący sposób: uczestnicy wizualizują oraz wyczuwają rosnącą czerwoną kulę w swoim splocie słonecznym i wszyscy intonują samogłoskę „aaaa” (Runa Ansuz). Siłą woli to pulsujące czerwone centrum zostaje rozszerzone by wypełniło całe ciało, zwiększając osobistą siłę życiową.

Następnie wizualizowana jest jaskrawa czerwona kula otaczająca miejsce rytuału.

Wokół tego, również w kolorze jaskrawoczerwonym, wizualizowane są 24 Runy, uszeregowane w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Samotny operator może dokonać astralnej projekcji kuli i run, wspomagając się przy tym odpowiednimi gestami. Poszczególne nazwy run powinny być wibrowane podczas projekcji każdej z nich.

Jeśli w operację zaangażowanych jest dwóch lub więcej uczestników, zostaje utworzone ucieleśnienie Chaosfery. Czyni się to następująco - Magister Templi stoi z rozstawionymi nogami, jedna przed drugą, z uniesionymi i rozstawionymi rękami nad głową, jedna skierowana do przodu, druga do tyłu. Ta postawa umieszcza przednią nogę MT pomiędzy rozstawionymi na boki nogami asystenta, a przednie ramię pomiędzy jego uniesionymi ramionami. Najlepiej by wspomniany asystent był seksualnym/magicznym partnerem MT.

Asystent kontynuuje intonowanie samogłoski „aaaa”, podczas gdy MT wibruje 24 nazwy run.

Gdy już zostanie to osiągnięte, wspomagany wizualizacją i energiami wszystkich obecnych, MT wysyła Sigil Młota do ośmiu punktów przestrzeni (powyżej, poniżej, w lewo i w prawo, do przodu i do tyłu oraz po przekątnej powyżej i poniżej). Towarzyszą temu słowa:

"Ciskam Młot mocy i ochrony we wszystkie przestrzenie w tym te, które leżą pomiędzy.”

Nie podajemy tu w jakiej kolejności należy to czynić. Jest to zamierzone, ponieważ wywoła gnozę powiązaną z lekką dezorientującą, a także będzie pierwszym krokiem w stymulowaniu aktywności śródmózgowia. MT za pomocą odpowiednich gestów kieruje świadomością wszystkich uczestników. Po dokonaniu stosownego odegnania, kapłan/kapłanka rozpoczyna rytuał wygłaszając oświadczenie: „Jest naszą wolą inwokowanie Odyna w celu (...)”.

Następnie kapłan ustawia się blisko środka kręgu i kładzie na plecach przyjmując pozycję wisielca. Pod ręką ma opaskę na głowę, osobisty kielich eliksiru i jakąkolwiek podstawę materialną do wykorzystania w kulminacyjnym momencie rytuału. Pozostali uczestnicy na bieżąco przekazują sobie drugi kielich, uzupełniając go w miarę potrzeb.

Kapłan (lub asystent) rozpoczyna pierwszą Inwokację Odyna. Do Boga zwracamy się w drugiej osobie, a inwokacja kierowana jest w eter.

INWOKACJA ODYNA

Odynie!

Har, Najwyższy Ponury!

Szary Allfadir, ojcze wszystkich!

Galdrastafir, ojcze zaklęć!

Hangatyr, boże powieszony!
Hroptatyr, boże ukryty!
Fimbultyr, boże wspaniały!
Panie tajemnic!
Posiadaczu Wiedzy!
Rozpraszaczu cieni!

Wiem, że wisiałeś na wiatrem owianym drzewie
Przez dziewięć nocy,
Oszczepem zraniony, Odinowi ofiarowany
Sam sobie samemu.
Na tym drzewie, o którym nikt nie wie,
Z jakich wyrasta korzeni.
Chlebem Cie nie karmiono, ni napojem z rogu,
Wypatrywałeś ku dołowi,
Przyjąłeś runy - wołając przyjąłeś,
Spadłeś potem stamtąd. 

(POWTÓRZ I IMPROWIZUJ, W ZALEŻNOŚCI OD POTRZEBY)

Podczas wykonywania inwokacji pozostali uczestnicy kołyszą się w przód i w tył śpiewając „Odyn… Odyn…”, w chwili opadania. Śpiew powinien być wygłaszany w kuszący sposób. Po zakończeniu inwokacji kapłan również podejmuje intonację boskiego imienia. Jej siła i głośność powinny stopniowo narastać.

W miarę jak śpiew nabiera intensywności, uczestnicy rzutują obraz boga na kapłana. Jego świadomość zostaje stopniowo wyparta.

Kiedy czuje, że opętanie jest bliskie, pieśń osiąga maksymalną intensywność. Należy ją dosłownie wykrzykiwać. Tuż przed całkowitym wyparciem osobowości kapłan zawiązuje opaskę na głowie, skutecznie wiążąc boga w środku. Następnie jako bóg we własnej osobie ogłasza „EK ODHINN RIST RUNAR”.

Gdy tylko zostanie ogłoszona ta proklamacja, wszyscy pozostali uczestnicy przestają śpiewać „Odyn…” i zaczynają wydawać nosowo brzęczący, wibrujący dźwięk kontynuując kołysanie się w przód (tzw. mantra pszczoły, czyli muzyka drone wykonywana nosowo).

Kapłan jako bóg wygłasza drugą Inwokację Odyna w pierwszej osobie.

Następnie wykonuje dowolną magiczną pracę, jaka została wcześniej zaplanowana. Gdy dzieło zostanie ukończone, bóg opuszcza kapłana. Kapłan sygnalizuje jego odejście mrożącym krew w żyłach krzykiem, rzucając się na podłogę. Wszyscy świętują ukończenie dzieła wiwatując, klaskając i grając na instrumentach, co przechodzi w...

Odegnanie poprzez ekstatyczny śmiech.

KOMENTARZE

Choć na pierwszy rzut oka rytuał ten wydaje się prosty, jego moc objawia się, gdy zostanie prawidłowo przeprowadzony. Jego format pozwala na epizody spontaniczności, która jest podstawą Magii Chaosu: - wejdź w stan gnozy, pokieruj nią i pozwól jej wykonać robotę.

UWAGI NA TEMAT PŁCI

Jak pewnie zauważyliście, w powyższym rytuale używamy słów „kapłan” i „jego” opisując uczestnika. Służy to wyłącznie wygodzie stylistycznej i w żaden sposób nie wyklucza kobiet. Iluzje co do płci i preferencji seksualnych nie powinny pojawiać się w repertuarze szaleństwa Chaoisty. Wszystko jest kontinuum, wszystko jest płynne i wszystko jest.

Tu kończy się rytuał.

NIC NIE JEST PRAWDĄ WSZYSTKO JEST DOZWOLONE.

Inwokacja Lilith (Rytuał mrocznej seksualności)

 

tłumacz: Agathodaemon
porta.lucis@o2.pl

I. Wprowadzenie:

Tło:

Lilith to mitologiczna pierwsza żona Adama. Ona, podobnie jak Adam, została stworzona przez Boga z prochu ziemi... "Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.” (Rdz 1, 27), co jest pierwszym odniesieniem do życia ludzkiego w Biblii. Wydaje się, że Ewa przyszła później, uformowana z żebra wziętego Adamowi podczas jego snu: "Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta." (Rdz 2, 23) Tę dziwną anomalię można wytłumaczyć jedynie założeniem, że przed Ewą istniała inna kobieta. Ponieważ później w Ogrodzie Eden przebywała tylko Ewa, jej poprzedniczka musiała odejść przed przybyciem Ewy. Można tylko przypuszczać, że niemal całkowita nieobecność Lilith (poza niejasnymi odniesieniami do „piszczących sów”) w judeo-chrześcijańskiej Biblii jest kwestią uprzedzeń ze strony patriarchalnych autorów płci męskiej.

Legenda semicka opisuje Lilith jako osobę mającą „podły” charakter i upodobanie do gryzienia Adama i picia jego krwi. Odmówiła poddania się władzy Adama (i jego woli bycia „na górze” podczas stosunku) i w przypływie złości wymówiła niewysłowione imię Boga i wzleciała w powietrze, po czym została zrzucona przez Boga w pustynne pustkowia, gdzie zamieszkała. Jedyna wzmianka o Lilith z imienia w standardowej Biblii chrześcijańskiej znajduje się w Księdze Izajasza, gdzie jest przelotna wzmianka o jej życiu na pustyni. Lilith bywa opisywana jako skrzydlaty wąż lub piskliwa sowa (lub ich antropomorficzna kombinacja). Przypisywano jej mordowanie niemowląt i z perspektywy współczesnej medycyny można przyjąć, że niemowlęta, które zmarły na zespół nagłej śmierci łóżeczkowej, czyli SIDS (od ang. sudden infant death syndrome), były uważane za ofiary Lilith. Obwiniano ją też za dręczenie w nocy śpiących samotnie mężczyzn – czyni ją to pierwszym sukkubem.

We współczesnej mitologii Lilith stała się dla wielu feministek symbolem niezależnej kobiety, która nie chce poddać się męskiej kontroli. Chociaż z pewnością jest to aspekt jej egregora, w naturze Lilith istnieje silny komponent seksualny, który również należy rozpoznać. To coś więcej niż tylko „zarozumiała kobieta”, to siła pierwotnego pożądania w kobiecej postaci. Jest ona też Śmiercią i nie można tego zignorować, podejmując się magicznej operacji z nią związanej.

 

Różne inne legendy powiązane z Lilith:

- W żydowskiej literaturze ludowej Lilith nazywana jest Isheth Zenunim (Kobieta Nierządu) i żyje w lustrach, aby wzbudzać próżność młodych dziewcząt. (1)

- Niektórzy badacze Biblii łączą ją z żeńską formą arcydemona Lewiatana i „Wielką Nierządnicą Babilońską” z Objawienia. (2)

- W Kabale Lilith jest kojarzona z klifotyczną skorupą (klifą) Nehemoth, będącą antytezą sefiry Malkut na Drzewie Życia. Malkut/Nehemot to „Królestwo” Ziemi w Assiah, czyli na Planie Materialnym. Zbiega się to z legendami Zoharu, gdzie Lilith jest na zawsze związana z Ziemią, wolna od klątwy Śmierci, ale niezdolna do wzniesienia się do wyższych sfer.

- Hebrajski prorok Nahum opisuje armie asyryjskie jako dowodzone przez Lilith: "Jeźdźcy szturmujący, i połysk mieczy, i lśnienie oszczepów. I mnóstwo poległych, i moc trupów, i bez końca ciał martwych... tak że o zwłoki ich się potykają. Skutkiem mnóstwa nierządów ladacznicy pełnej wdzięku [tj. „lilitu” lub Lilith], władczyni czarów, która uwodziła narody swymi nierządami, a plemiona swoimi czarami: (...)" [Nahum 3:3-4]

- Powróciła do Edenu pod postacią Węża, który skusił Ewę owocem Drzewa Wiedzy. Był to powracający obraz w sztuce chrześcijańskiej średniowiecza, gdzie wąż jest przedstawiany z głową kobiety.

- Lilith była kiedyś małżonką Samaela (lub Lucyfera) w Piekle, lecz nawet Książę Ciemności nie dał rady jej okiełznać. Ostatecznie wygnał ją z powrotem na pustynię.

- Jako pierwszy wampir, przybyła do Kaina po tym, jak został wygnany przez Boga za zamordowanie Abla i razem sprowadzili na świat klątwę wampiryzmu.

- Połączyła się cieleśnie z dżinami (jinnami lub geniuszami) na pustyni, i zrodziła „lilu”, czyli demony przywiązane do ziemi. Według legendy rodziła setkę (!) tych istot każdego dnia.

- W legendach germańskich Lilith często kojarzona jest z ogniem, gdyż opisywano ją jako piękną istotę od głowy po pępek, ale jako „płonący ogień” od pępka do stóp.

- Lilith była boginią wojny, która zniszczyła synów Hioba na pustyni i uwolniła schwytane przez nich zwierzęta. Ze względu na ich dzikość i czystą niewinność, Lilith kocha wszystkie zwierzęta, odkąd władała w Edenie.

- Niektórzy powiadają, że Lilith sprawowała władzę jako królowa Saby. Kolejnym miejscem, którym władała był Zmargad. Pojawiła się przed tronem Salomona przebrana za nierządnicę z Jerozolimy. Podejrzewając, kim ona jest, Salomon stosując fortel zmusił ją by się ujawniła, odsłaniając swoje sowie stopy. Dokonał tego pokrywając podłogę swojej sali tronowej przezroczystym szkłem, nadając jej wygląd wody, więc Lilith musiała unieść spódnicę, gdy wchodziła.

Wszystko to jest możliwe, ponieważ Lilith, choć była człowiekiem, uniknęła klątwy śmierci, która dosięgła Adama, gdyż rozstali się na długo przed Upadkiem.

 

*OSTRZEŻENIE*

Lilith jest pierwotnym egregorem mrocznej animy. Jest nieskrępowaną seksualną dominacją i władzą. Inwokacji tej nie powinny podejmować osoby z niewielkim doświadczeniem w magii ceremonialnej ani osoby skrywające nierozwiązane problemy psychologiczne związane z seksualnością.

Należy pozwolić wydarzeniom potoczyć się tak, jak chcą. Uczestnicy muszą wyrazić chęć poddania się seksualnej dominacji Głównego Operatora inwokującego Lilith. Rytuał jest skuteczniejszy, jeśli uczestnicy znają Głównego Operatora i ufają mu (oraz sobie nawzajem). Niektórym osobom uległość seksualna przychodzi z trudem i może być dla nich niewygodna (ale z drugiej strony to właśnie oni mogą najwięcej zyskać na uczestnictwie). Każdy, kto boi się możliwych psychologicznych skutków tego rytuału, powinien w ogóle nie brać w nim udziału. Rytuał ten nie jest przeznaczony dla ludzi nieśmiałych.

W przypadku gdy będzie upuszczana krew lub miałoby dojść do czynności seksualnych należy zachować wszelkie środki ostrożności mające na celu zapobieganie chorobom przenoszonym przez krew lub płyny płciowe.

W odniesieniu do powyższych zastrzeżeń, mamy świadomość iż osoby podejmujące się tego rytuału mają pełną swobodę w stosowaniu się do naszych wskazówek. Autorzy nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za nieprzemyślane postępowanie uczestników w wykonywaniu tego obrzędu.

Zostałeś ostrzeżony.

 

II. Operacja inwokacji:

Materiały:

- świece czarne i/lub fioletowe

- kadzidło piżmowe

- srebrny kielich

- bicz typu "cat-o-nine-tails")

- czarna peleryna, najlepiej satynowa (dla głównego operatora)

- czerwone wino

- (sterylny) skalpel lub nóż modelarski (do upuszczania krwi)

- Całkiem przyzwoity system odtwarzania muzyki oraz kolekcja utworów o złowieszczej, seksualnej atmosferze (polecamy Diamanda Galas, "Deliver Me From My Enemies", This Mortal Coil, "Filigree & Shadow", Coil, "Horse Rotorvator", a nawet Maurice Ravel "Bolero").

 

Przygotowanie:

Lilith jest pierwotnym kobiecym aspektem mrocznej seksualności. Z tego powodu w opinii autorów inwokacja ta ma większe szanse powodzenia, jeśli Głównym Operatorem (G.O.) jest kobieta. Nie oznacza to oczywiście, braku możliwości powodzenia z męskim operatorem. Musi on jednak być w stanie na tyle mocno skontaktować się ze swoją pierwotną kobiecą naturą, aby odnieść sukces w inwokowaniu tej, która jest najbardziej podstawowym ze wszystkich kobiecych demonów. Uczestnikami mogą być przedstawiciele obu płci w dowolnych proporcjach lub tylko jednej (zarówno mężczyźni, jak i kobiety).

Jeden z uczestników zostaje wyznaczony na Drugiego Operatora (D.O.) i zaleca się, aby to on wykonał wstępne wygnanie. D.O. powinien mieć doświadczenie w magicznej pracy rytualnej, ponieważ jest odpowiedzialny za przywołanie egregora Lilith, oraz za jego odegnanie pod koniec rytuału.

Zastosowania tego obrzędu znacznie się różnią. Lilith jest zarówno boginią zmysłowości, jak i śmierci oraz łącznikiem między nimi.

Ponieważ jest to połączenie działań o naturze księżycowej i saturnicznej, można je potraktować jako rytualną próbę śmierci (gdzie, podobnie jak w tybetańskich rytuałach Chod, egregor jest wzywany by zniszczył przywołującego) lub wykorzystać jako psychodramę do skonfrontowania się z seksualnymi lękami uczestnika i przekraczać je. Jak tu przedstawiono, jest to rytuał wyzwolenia, używany także do pozyskania z egregora Słowa Mocy, do późniejszego wykorzystania przez uczestników. Dlatego też Oświadczenie Intencji odzwierciedla ten cel i powinno być dostosowane tak, aby właściwie wyrażało intencje konkretnego działania.

Rytuał należy wykonywać w nocy, najlepiej podczas Czarnego (Nowego) Księżyca. Szczególnie efektywna byłaby koniunkcja Księżyca i Saturna. Można także sięgnąć do źródeł astrologicznych w celu uzyskania informacji na temat legendarnego „Niewidzialnego Księżyca” zwanego Lilith i ustalić czas, w którym aspekty astrologiczne sprzyjają zamierzeniu dzieła.

 

Rytuał:

0. Duże czarne świece są ułożone w okrąg wokół przestrzeni świątynnej i zapalone, podobnie jak duże ilości kadzidła. Pomieszczenie powinno być gęste od dymu.

1. Odpędzenie poprzez Mniejszy Odpędzający Rytuał Pentagramu (LBRP), Większy Rytuał Pentagramu (GPR), Gwieździsty Rubin lub inną procedurę według uznania. Zalecane jest mocne i dobrze wykonane odpędzenie.

2. Główny Operator, nagi pod czarną peleryną, zajmuje miejsce pośrodku okręgu. W prawej ręce trzyma bicz. Pozostali uczestnicy siedzą w kręgu wokół G.O. Rozbrzmiewa muzyka.

3. G.O. wygłasza oświadczenie woli. Następnie zostaje ono powtórzone przez wszystkich uczestników:

„Naszą Wolą jest przywołanie egregora Lilith, abyśmy przez jej ducha zostali wyzwoleni od strachu przed Seksem i Śmiercią i otrzymali jej Słowo Mocy!”

4. Poniższy fragment (patrz uwagi) recytuje G.O. by przywołać Lilith do swego ciała i umysłu:

„Jam jest córą Niezłomności, i spiłam zachwyt z każdej godziny mej młodości. Bo oto Ja, która jestem Zrozumieniem i we mnie mieszka nauka; i niebiosa mnie dręczą, pożądają mnie i pragną, trawione nienasyconym pragnieniem, bo nikt kto zrodzon z ziemi nie zdołał mnie utulić, albowiem jam ocieniona Kręgiem Gwiazd i obleczona porannymi chmurami. Moje stopy są żwawsze od wiatrów, a moje ręce są słodsze niż poranna rosa. Me szaty utkane są z Początku, a domostwo moje jest we mnie samej. Lew nie wie, dokąd kroczę, nie rozumieją mnie też polne bestie. Jestem zdeflorowana, a jednak jestem dziewicą. Uświęcam, sama nie będą uświęcona. Szczęśliwy ten, kto trzyma mnie w objęciach, jako że nocną porą jestem słodyczą, zaś za dnia pełnam rozkoszy. Moje towarzystwo to harmonia wielu symboli, a moje usta słodsze są niż samo zdrowie. Jestem ladacznicą dla tych, co budzą mój zachwyt, a dziewicą jawię się tym, co mnie nie znają. Oczyśćcie swe ulice, o synowie człowieczy, i wymyjcie swe domostwa na błysk; uczyńcie się świętymi i przyobleczcie w cnotę. Wypędźcie precz te wasze podstarzałe ulicznice i spalcie ich odzienie. Wówczas przybędę i zamieszkam pośród was; i zważajcie, obdarzę was potomstwem, i będą to Synowie Pocieszenia w Wieku, który nadejdzie."

5. Następnie uczestnicy rozpoczynają intonowanie mantry Lilith. Kiedy śpiewają, Główny Operator musi pogrążyć się w głębokim gnostycznym transie i przywołać ducha Lilith do swego ciała.

„Mięso będzie jadła, krew będzie pić!” (powtarzają)

6. Podczas gdy śpiew trwa, jeden z uczestników (Drugi Operator) recytuje, co następuje:

"Jest mroczna, lecz genialna! Czarne są jej skrzydła, czerń na czerni! Jej usta są czerwone jak róża i całują cały Wszechświat! Oto Lilith, która prowadzi hordy Otchłani i prowadzi człowieka do wyzwolenia! Nie sposób jej się oprzeć, jest zaspokojeniem wszelkich żądz i znawczynią pragnień. Pierwszą z wszystkich kobiet nie była Ewa, lecz ona - Lilith! Jej ręka przynosi rewolucję Woli i prawdziwą wolność umysłu! Ona jest KI-SI-KIL-LIL-LA-KE, Królową Magicznego Kręgu! Spójrz na nią z pożądaniem i rozpaczą!"

7. Uczestnicy zaczynają nucić wielokrotnie „Lilith! Lilith! Lilith!”, podczas gdy G.O. przywołuje lilithiańskiego egregora. Uczstnicy jeden po drugim podają sobie skalpel, nacinają lewy kciuk i namaszczają krwią czoło. Następnie podają sobie kielich (napełniony czerwonym winem) i jeden po drugim przykładają go do czoła.

Uwaga: Pierwotna koncepcja tego rytuału zakładała, że każdy uczestnik powinien uronić do wina kroplę krwi. Naszym zdaniem znacznie zwiększa to siłę inwokacji, jednak uczestnicy muszą sami ocenić ryzyko dla zdrowia, jakie stwarza to procedura i podjąć decyzję co do jej wprowadzenia.

8. Jeśli inwokacja się powiedzie, wszyscy uczestnicy powinni odczuwać jednocześnie strach, pożądanie i potrzebę poddania się. Należy zastosować technikę hiperwentylacji (wymuszone nadmierne oddychanie) lub inną odmianę Postawy Śmierci, aby pogłębić poziom gnozy każdego uczestnika, aż będzie bliski omdlenia. Gdy ogarną ich te emocje, powinni paść na ziemię i pokłonić się przed Lilith.

9. Co nastąpi dalej nie jest ściśle określone, lecz pozostaje w woli egregora. Może zdecydować się na biczowanie uczestników, wyszydzenie ich, kuszenie lub uwiedzenie. Może rozkazać im, aby popełniali wobec niej lub siebie nawzajem różne czynności seksualne będące przejawem pożądania. Wszyscy uczestnicy muszą podporządkować się jej woli, jakakolwiek by ona nie była – postąpienie inaczej byłoby skrajnie niebezpieczne; nie ryzykuj gniewu Lilith!

10. W końcu energia grupy zacznie słabnąć. W tym momencie D. O. powstanie, stanie twarzą w twarz z G.O. i wyrecytuje rozkazującym głosem następujące słowa:

„Czarny Księżycu, Lilith, najmroczniejsza siostro,

której ręce formują piekielne bagno.

Gdym najsłabszy, gdym najsilniejszy,

kształtujesz mnie jak ognistą glinę.

 

Czarny Księżycu, Lilith, Klaczy Nocy,

ciskasz swój pomiot na ziemię.

Wypowiedz Imię i wzbij się do lotu

Wypowiedz teraz sekretny dźwięk!”

11. G.O. z głębi transu zawoła „imię”, tak jak legendarna Lilith wołała niewypowiedziane imię Boga, aby wznieść się z Edenu w niebiosa. Nie wiadomo z góry, jakie będzie to słowo, ale z pewnością będzie to Słowo Mocy, które będzie później używane przez uczestników w dalszej pracy magicznej.

12. Jeśli wszystko zostało zrobione prawidłowo, duch Lilith opuści G.O. wezwawszy Imienia, a ono prawdopodobnie upadnie na ziemię wyczerpany. Jeżeli tak się nie stanie, D.O. musi powtarzać powyższy rozkaz z większą siłą, aż duch Lilith odejdzie. D.O. powinien następnie zakreślić pionowy pentagram nad G.O. (zwrócony czubkiem do góry - przyp. tłum). Twarz G.O. należy dokładnie obmyć zimną wodą, po czym przywoływać go jego zwykłym imieniem, dopóki nie odpowie.

13. Następuje odpędzenie i świątynia zostaje zamknięta.

 

III. Notatki:

Inwokacja wypowiadana przez. G.O. to tekst wiadomości dostarczonej przez niezidentyfikowaną istotę duchową Sir Edwardowi Kelly'emu w 1592 roku podczas rytuału mediumicznego. Kelly wraz z doktorem Johnem Dee (nadwornym astrologiem królowej Elżbiety) zapoczątkowali enochiański system magii. Wizja tej istoty tak przestraszyła Kelly'ego, że od tego dnia porzucił praktykę magii. Chociaż Kelly nigdy nie zidentyfikował tej istoty, naszym zdaniem reprezentowała ona egregora Lilith.

Inwokacja rozpoczynająca się słowami "jest mroczna, lecz genialna..." jest tłumaczeniem (z języka niemieckiego) fragmentu „Lilith-Ritus” autorstwa Soror Hachel. Wezwanie Lilith jest zaś adaptacją „Hymnu do Hekate” autorstwa Frater U:.D:.

 

IV. Bibliografia:

Barbara Black-Kultov, The Book of Lilith

Lois Daton, Lilith: Goddess of the Dark Moon

Frater U:.D:., Secrets of the German Sex Magicians

Geoffrey James, The Enochian Invocations of Dr. John Dee

Gustav Davidson, A Dictionary of Angels

Fred Gustavson, The Black Madonna

 

V. Uwagi tłumacza:

Powyżej przedstawiamy współczesną pieczęć Lilith. Można ją włączyć do rytuału np. poprzez naniesienie jej na pierś Głównego Operatora.

Jak wspomniano powyżej, zalecanym kadzidłem jest piżmo. Można jednak użyć innego słodkiego kadzidła, np. rozmarynu. 

 

VI. Bibliografia tłumacza:

The Invocation of Lilith (A Rite of Dark Sexuality)

http://thedarknesscoven.blogspot.com/2012/09/the-invocation-of-lilith-rite-of-dark.html

We all want a sigil for Lilith

https://magickal-arts.livejournal.com/12206.html

Pismo święte Starego i Nowego Testamentu, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań-Warszawa 1990.

Aspekty Ścieżki Lewej Ręki, Loża Magan, Dragon Rouge Polska, 2008.

Peter Grey, Czerwona Bogini, Okultura, Warszawa 2013. 

 

VII. Przypisy:

(1) Jako tłumacz pragnę podzielić się uwagą, że autor tekstu zagalopował się utożsamiając z sobą wspomniane istoty. Każda z królowych demonów - Lilith, Eisheth Zenunim, Agrat Bat Mahlat i Naamah są osobnymi bytami o różnych atrybutach.

(2) Tutaj również nie dostrzegam mitologicznego związku.

 

Rytuał Drzewa Życia (2)

autor: Bill Heidrick
tłumacz: Agathodaemon
porta.lucis@o2.pl

I. Rytuał

 

Rytuał wspinania się i zstępowania po Drzewie Życia

Rytuał ten opiera się na szczegółowym wyjaśnieniu i opisie trzydziestu dwóch części tradycyjnego Drzewa Życia. Jego efektywne wykorzystanie zależy od zrozumienia interpretacji Drzewa.

Drzewo Życia.

Stań wyprostowany, zwrócony twarzą na wschód lub wyobraź sobie siebie w takiej pozycji. Ramiona ułóż luźno wzdłuż tułowia, następnie stopniowo uspokój się. Zamiast stać, można przyjąć asanę pełnego lotosu (Padmasana).
1. Powiedz „Malkut” (10 sefira) i wizualizuj kulę ziemskich kolorów [cytrynowy, brązowy, oliwkowy i czarny - przyp. tłum] bezpośrednio pod tobą i podtrzymującą ciężar twojego ciała. To jest miejsce wszystkich rzeczy materialnych.
2. Powiedz „Taw” (ścieżka 32) i wizualizuj promień indygo sięgający od ziemskiej sfery pod tobą do wysokości twoich lędźwi. Ta pionowa wiązka przekazuje w górę wszystkie zmysłowe doświadczenia materii.
3. Powiedz „Jesod” (9 sefira) i wizualizuj kulę fioletowego światła otaczającą twoje narządy płciowe. To miejsce wszelkich marzeń i fantazji wywodzących się z doświadczeń w świecie materii.
4. Powiedz „Szin” (ścieżka 31) i wizualizuj czerwony promień światła wznoszący się pod kątem od ziemskiej sfery pod tobą do poziomu twojego prawego biodra. Jest to ścieżka, dzięki której wszystkie racjonalne wrażenia ze świata fizycznego przekazywane są w górę.
5. Powiedz „Resz” (ścieżka 30) i wizualizuj wiązkę pomarańczowego światła wznoszącą się pod niewielkim kątem z fioletowej kuli w twoich lędźwiach i łączącą się z czerwoną wiązką na poziomie twojego prawego biodra. Jest to ścieżka, która przekazuje wszystkie racjonalne wrażenia świadomości snu na wyższe poziomy.
6. Powiedz „Hod” (8 sefira) i wizualizuj pomarańczową kulę światła otaczającą twoje prawe biodro. Jest to niższy poziom rozumu, w którym umysł formułuje racjonalną koncepcję tego, co fizyczne.
7. Powiedz „Kof” (ścieżka 29) i wizualizuj wiązkę czerwono-fioletowego światła wznoszącą się z ziemskiej sfery pod tobą i biegnącą pod kątem do wysokości twojego lewego biodra. Jest to ścieżka, która przekazuje emocjonalne wrażenia ze świata fizycznego na wyższe poziomy.
8. Powiedz „Cadi” (ścieżka 28) i wizualizuj promień fioletowego światła wznoszący się pod niewielkim kątem z fioletowej kuli w twoich biodrach i łączący się z czerwono-fioletowym promieniem na lewym biodrze. Jest to ścieżka, dzięki której emocjonalne wrażenia świadomości snu są przekazywane wyższym poziomom.
9. Powiedz „Pe” (ścieżka 27). Jest to wiązka czerwonego światła, która przemieszcza się poziomo z pomarańczowej kuli na prawym biodrze i łączy się z dwoma pozostałymi wiązkami światła na lewym biodrze. Ta ścieżka jest łącznikiem pomiędzy rozumowym pojmowaniem fizycznego świata a emocjonalną mądrością jego dróg.
10. Powiedz „Netzach” (7 sefira) i wizualizuj zieloną kulę światła na poziomie lewego biodra. Jest to miejsce emocjonalnej doskonałości rzeczy fizycznych w świadomości.
11. Zrób przerwę i rozważ powyższe wizualizacje oraz ich znaczenie.
12. Powiedz „Ajin” (ścieżka 26) i wizualizuj niebiesko-fioletowy promień światła wznoszący się pod kątem od pomarańczowej kuli na prawym biodrze do poziomu twojego serca. Jest to ścieżka, dzięki której racjonalna świadomość świata fizycznego zostaje wzniesiona na wyższy poziom.
13. Powiedz „Samek” (ścieżka 25) i wizualizuj niebieski słup światła wznoszący się z fioletowej kuli wokół twoich lędźwi do twojego serca. Jest to ścieżka, dzięki której marzenia i fantazje wznoszą się na wyższy poziom.
14. Powiedz „Nun” (ścieżka 24) i wizualizuj niebiesko-zielony promień światła wznoszący się pod kątem od zielonej kuli światła na lewym biodrze do poziomu twojego serca. Jest to ścieżka, dzięki której emocjonalna świadomość fizyczności zostaje wzniesiona na wyższy poziom.
15. Powiedz „Tifaret” (6 sefira) i wizualizuj żółtą (lub złotą) kulę światła wokół środka twojego ciała i serca. Jest to miejsce zrozumienia życia w świecie fizycznym i życia w wyższych światach mentalnych.
16. Powiedz „Mem” (ścieżka 23) i wizualizuj niebieską pionową wiązkę światła wznoszącą się z pomarańczowej kuli na prawym biodrze do punktu na prawym ramieniu. Jest to ścieżka, dzięki której niższa racjonalna świadomość świata fizycznego zostaje wzniesiona do poziomu moralnej racjonalnej świadomości.
17. Powiedz „Lamed” (ścieżka 22) i wizualizuj wiązkę zielonego światła wznoszącą się pod kątem od żółtej kuli w twoim sercu do poziomu prawego ramienia. Jest to ścieżka, na której świadomość życia takiego, jakie jest, wznosi się do poziomu zrozumienia życia takiego, jakie powinno być.
18. Powiedz „Gebura” (5 sefira) i wizualizuj czerwoną kulę światła wokół swojego prawego ramienia. Jest to miejsce świadomości tego, co sprawiedliwe i dobre.
19. Powiedz „Kaf” (ścieżka 21) i wizualizuj fioletowy promień światła wznoszący się pionowo z zielonej kuli na lewym biodrze do punktu na lewym ramieniu. Jest to ścieżka, na której emocjonalne zrozumienie tego, co fizyczne, zostaje wzniesione do emocjonalnego zrozumienia wszystkich rzeczy zarówno fizycznych jak i niefizycznych.
20. Powiedz „Jod” (ścieżka 20) i wizualizuj wiązkę żółto-zielonego światła wznoszącą się z żółtej kuli wokół twojego serca do poziomu lewego ramienia. Jest to ścieżka, dzięki której doświadczenie życiowe zostaje wzniesione do emocjonalnej doskonałości.
21. Powiedz „Tet” (ścieżka 19) i wizualizuj poziomą wiązkę żółtego światła przechodzącą z czerwonej kuli na twoim prawym ramieniu do lewego ramienia. Jest to ścieżka, dzięki której racjonalne zrozumienie prawości we wszystkich rzeczach zostaje wzniesione do emocjonalnego zrozumienia doskonałości wszystkich rzeczy.
22. Powiedz „Chesed” (4 sefira) i wizualizuj niebieską kulę światła wokół swojego lewego ramienia. To miejsce emocjonalnej doskonałości, miejsce tęsknoty za zjednoczeniem z Absolutem.
23. Zatrzymaj się i zastanów, co wydarzyło się do tego momentu.
24. Powiedz „Chet” (ścieżka 18) i wizualizuj żółto-pomarańczową wiązkę światła wznoszącą się pionowo z czerwonej kuli na prawym ramieniu do prawej połowy mózgu. Jest to ścieżka, dzięki której każda przyczyna powraca do poziomu swego archetypu.
25. Powiedz „Zajin” (ścieżka 17) i wizualizuj pomarańczowy promień światła wznoszący się z żółtej kuli w twoim sercu do prawej połowy mózgu. Jest to ścieżka, która przekazuje całe doświadczenie życiowe z powrotem do miejsca doskonałej przyczyny.
26. Powiedz „Bina” (3 sefira) i wizualizuj czarną kulę, która promieniuje jak światło i otacza prawą połowę twojego mózgu. Jest to miejsce doskonałego zrozumienia, nie zrozumienia poszczególnych rzeczy, lecz całego istnienia.
27. Powiedz „Waw” (ścieżka 16) i wizualizuj wiązkę pionowego czerwono-pomarańczowego światła wznoszącą się z niebieskiej kuli na lewym ramieniu do lewej połowy mózgu. Jest to ścieżka, za pomocą której wszystkie emocje powracają do swojego archetypu.
28. Powiedz „He” (ścieżka 15) i wizualizuj czerwony promień światła wznoszący się pod kątem od żółtej kuli w twoim sercu do poziomu lewej połowy twojego mózgu. Jest to ścieżka, za pomocą której całe doświadczenie życiowe zostaje wzniesione do poziomu emocjonalnej doskonałości, wykraczającej poza wszelkie rzeczy fizyczne.
29. Powiedz „Dalet” (ścieżka 14) i wizualizuj wiązkę poziomego zielonego światła przechodzącą z czarnej kuli w prawej połowie mózgu do lewej połowy mózgu. Jest to ścieżka, za pomocą której wszelka racjonalna doskonałość łączy się z emocjonalną doskonałością.
30. Powiedz „Chokma” (2 sefira) i wizualizuj szarą kulę intensywnego światła wokół lewej połowy mózgu. To miejsce energii i absolutnej mądrości emocjonalnej.
31. Powiedz „Gimel” (ścieżka 13) i wizualizuj niebieską wiązkę pionowego światła wznoszącą się z żółtej kuli w twoim sercu i zmierzającą do miejsca tuż nad twoją głową. Jest to ścieżka, za której pomocą całe doświadczenie życiowe zostaje wzniesione do doskonałej jedności.
32. Powiedz „Bet” (ścieżka 12) i wizualizuj żółty promień światła wznoszący się pod kątem z czarnej kuli światła w prawej połowie twojego mózgu i zmierzający do punktu tuż nad twoją głową. Jest to ścieżka za pomocą której dochodzi do zjednoczenia czystych przyczyn.
33. Powiedz „Alef” (ścieżka 11) i wizualizuj wiązkę żółtego światła wznoszącą się pod kątem z szarej kuli światła w lewej połowie twojego mózgu i zmierzającą do punktu tuż nad twoją głową. To jest ścieżka za pomocą której dochodzi do zjednoczenia czystych emocji.
34. Powiedz „Keter” (1 sefira) i wizualizuj kulę nieskazitelnego białego światła bezpośrednio nad twoją głową. To jest miejsce doskonałej jedności.
35. Powiedz „En Sof Or” (000) i wizualizuj ciemność. To jest to, co jest Nieskończonym Światłem w pozornej ciemności. To jest miejsce poza jednym i wieloma.
36. Powiedz „En Sof” (00) i wizualizuj głębszą ciemność znajdującą się poza tą pierwszą. Jest to miejsce Bezgraniczości, które znajduje się poza wszelkim światłem.
37. Powiedz „En” (0) i wizualizuj nieprzeniknioną i nieskończenie cichą ciemność. Jest to miejsce Nicości które znajduje się poza wszystkim innym.
38. Nic nie mów i nie wizualizuj niczego. To w ogóle nie jest żadne miejsce.
39. Kiedy subiektywna wieczność przeminie, powiedz „Ehejeh” (Ja jestem) i wizualizuj białą kulę Keter nad swoją głową. Jest to powrót do stanu jedności z tego, co jest poza jednością. To powrót do stanu bycia z tego, co jest poza byciem.
40. Powiedz „Jah” (On lub Ona jest) i wizualizuj szarą kulę Chokma w lewej połowie swojego mózgu. Jest to przejście od jedności do dualności i zaczątek mocy.
41. Powiedz „JHVH Elohim” (On lub Ona egzystuje jako męscy i żeńscy bogowie) i wizualizuj czarną kulę Bina w prawej połowie swojego mózgu. Jest to zwielokrotnienie bytu w celu wytworzenia jedności, którą można znaleźć w wielu rzeczach istniejących w jednym stworzeniu. To jest gromadzenie mocy celem czynienia cudów.
42. Powiedz „El” (On jest Wielki) i wizualizuj niebieską kulę Chesed na swoim lewym ramieniu. To jest wyjście wszystkich form do procesu stworzenia wszechświata. Oto moc miłości w stworzeniu.
43. Powiedz „Elohim Gebor” (Bóstwa męskie i żeńskie są potężne) i wizualizuj czerwoną kulę Gebura na swoim prawym ramieniu. Jest to ograniczenie form w celu osiągnięcia konkretnego aktu stworzenia. Jest to moc kontrolowania ostatecznej manifestacji.
44. Powiedz „JHVH Eloah Va-Daat” (On lub Ona jest Bóstwem i Wiedzą) i wizualizuj żółtą kulę Tifaret wokół swojego serca. Jest to nagromadzenie siły twórczej w doskonały obraz przyszłej egzystencji. To jest zgromadzenie życia.
45. Powiedz „JHVH Sabaot” (On lub Ona jest Wspaniałością) i wizualizuj zieloną kulę Netzach na lewym biodrze. Jest to pomnażanie rozwiniętych form w celu włączenia ich do fizycznego stworzenia. Jest to miejsce naturalnej miłości.
46. Powiedz „Elohim Sabaot” (Bogowie i Boginie są Wspaniałością) i wizualizuj pomarańczową kulę Hod na swoim prawym biodrze. Jest to ograniczenie rozwiniętych form w celu osiągnięcia konkretnego aktu stworzenia. Jest to miejsce magicznej selekcji tego, co wydarzy się w tym świecie.
47. Powiedz „Szaddaj El Chai” (Wszechmogący Bóg Żyjący Wiecznie) i wizualizuj fioletową kulę Jesod na swoich narządach płciowych. Jest to wysyłanie ostatecznego twórczego impulsu w stworzony wszechświat materialny. Jest to miejsce dopełnienia aktów magicznych.
48. Powiedz „Adonai Melek Ha-Aretz” (Pan Król Ziemi) i wizualizuj ziemską sferę Malkut pod tobą. Jest to stworzony fizyczny wszechświat. (1)

Rytuał ten jest kluczem do bezgranicznego wzrostu i niekończącej się magicznej potęgi.

Odkryj jego zastosowania.

II. Bibliografia:

Ritual Ascent And Descent Of The Tree Of Life

https://www.billheidrick.com/works/roadsun.htm

III. Przypisy:

 (1) Sefirze Malkut przypisane są dwa boskie imiona - Adonai Melek i Adonai Ha-Aretz. Autor dokonał ich syntezy.