Formuła 0=2

 

„Czyń wedle swej woli będzie całym Prawem.”  

 

I.

Równanie „0=2” jest powszechnie stosowane jako skrót opisujący sedno ontologii thelemy. Jest ono przełożeniem proklamacji wygłoszonej przez Nuit w pierwszym rozdziale Liber AL vel Legis:

"Nikim, westchnęło światło, nikłe & bajeczne, z gwiazd, oraz dwoma. Albowiem jestem podzielona na rzecz miłości, dla szansy połączenia. Oto stworzenie świata, gdzie ból podziału jest niczym, a radość rozkładu wszystkim." (Liber AL vel Legis) (01)

„Doskonałe i Doskonałe są jednym Doskonałym, a nie dwoma; nie, są niczym! Nic jest tajemnym kluczem tego prawa.” (02)

Określenie "Nikim," (None), "Nic” (Naught), lub po prostu „0” odnosi się do niezróżnicowanej, niedualnej substancji, pokrewnej hinduskiemu „Brahmanowi” i „Śiwie”, chińskiemu „Tao”, buddyjskiemu „Adi-Buddzie”, gnostycznej „Pleromie” itd. To „Nikim” to inna nazwa „Jedności” (Unity) i jest używane, aby zasugerować ciągłość tej substancji. Pojęcie to pochodzi z Liber AL, gdzie jest napisane:

"O Nuit, trwałości Niebios, niech ludzie mówią o Tobie nie jako o jednej, ale jako o Nikim, i niech nie mówią o tobie wcale, gdyż tyś trwałością!" (03)

Crowley pisze o omawianej koncepcji „0” w swoim eseju Beraszit:

"Kiedy mówimy, że kosmos wyłonił się z 0, jaki rodzaj 0 mamy na myśli? Przez 0 w zwykłym znaczeniu tego terminu rozumiemy „brak rozszerzenia w jakiejkolwiek z kategorii.” (…) Nicość jest tym, co nie ma ważnego żadnego twierdzenia pozytywnego. Nie możemy naprawdę stwierdzić: „Nicość jest zielona lub ciężka, lub słodka”. Nazwijmy kategoriami czas, przestrzeń, wagę, głód. (…) Tak wygląda adwajtystyczna idea przyszłości człowieka – jego osobowość, pozbawiona wszelkich cech, znika i zostaje utracona, podczas gdy w jej miejsce pojawia się bezosobowa Jednia, Pleroma, Parabrahma, czyli Allah adorujących jedność wyznawców Mahometa (dla muzułmańskiego fakira Allah wcale nie jest osobowym Bogiem). Jedność jest zatem nienaruszona, niezależnie od tego, czy w jakiejś kategorii zostanie rozszerzona czy nie." (04)

Określenie "Dwoje” odnosi się do świata, z którym wszyscy jesteśmy zaznajomieni o wiele lepiej: świata składającego się z wielu dualności, w tym światła i ciemności, bólu i przyjemności, ciepła i zimna, dobra i zła itd. W „Księdze Kłamstw” Crowley pisze:

"Otchłań zwana jest również „Piekłem” i „Wielością”. Ludzie nazywają ją „Świadomością” i „Wszechświatem”. Raduje się w niej TO, co ani nie milczy, ani nie mówi." (05)

„TO” w powyższym cytacie odnosi się do koncepcji „0”/"Nikogo" (None). Ten świat „Dwóch” (Two) znany jest również jako „Wielu” (Many) (w przeciwieństwie do "Jednego" (One) lub "Nikim" (None)) oraz jako „Świadomość” (Consciousness), ponieważ nasza świadomość siebie zakłada istnienie „innego”, odrębnego od nas, często nazywanego „otoczeniem”. Nazywany jest też „Wszechświatem”, ponieważ ten świat dualności jest właśnie tak postrzegany, przez większość ludzi. Stan ten nazywany jest również „Piekłem”, ponieważ charakteryzujące go dualność i podział, są przyczyną cierpienia. W „De Lege Libellum” Crowley pisze:

"Głęboko wewnątrz każdego człowieka kryje się niezadowolenie. Kiedy przeanalizujemy jego naturę, dojdziemy do konkluzji, iż ta dolegliwość wywodzi się z wiary w dwie rzeczy, w siebie i nie-siebie, i w zachodzący pomiędzy nimi konflikt. Oto ograniczenie Woli: ten, który jest chory, jest w konflikcie ze swoim ciałem; ten, który jest biedny, żyje w niezgodzie ze społeczeństwem, i tak dalej. Problem polega na tym, jak zniszczyć tę percepcję dwoistości i jak osiągnąć zrozumienie jedności." (06)

Ponieważ żyjemy w świecie dualizmów i podziału, naszym naturalnym celem jest osiągnięcie Jedności (Unity). Thelema w odróżnieniu od innych religiami nie postrzega tego początkowego "podziału" jako „grzechu pierworodnego”, czy też „upadku człowieka”. Nie uznaje ona go za coś negatywnego. Nuit jest „podzielona na rzecz miłości, dla szansy połączenia”, zatem sam podział nie jest czystym cierpieniem, lecz szansą na zjednoczenie się w miłości i ekstazie. Bez podziału nie byłoby miłości, ponieważ miłość wymaga zarówno kochanka, jak i przedmiotu jego uczuć. Proces ten jest powszechnie określany jako „Wielkie Dzieło” oraz „Wiedza i Konwersacja Świętego Anioła Stróża”.

"Świat istnieje jako dwoje, bo tylko w ten sposób można poznać Radość Miłości, dzięki której Dwoje staje się Jednym. Wszystko, co jest wspomnianym "Jednym", jest jednak samotne. Niewielkim poświęceniem jest dla niego uczynienie siebie "Dwoma", aby móc poznać siebie, pokochać siebie i radować się tym." (07)

II.

Formuła 0=2 jest również często używana do opisu mistycznego efektu jogi, tantry oraz magii seksualnej. „Prócz miłości nie ma innej więzi, która może zjednoczyć podzielone; wszystko inne jest przekleństwem.” (08) Omawianą formułę słusznie można powiązać z koncepcją yin i yang.

 Pierwsza połowa cyklu dotyczy wznoszenia się od poziomu normalnego ku boskości. Normalnym rezultatem sprowokowanego połączenia dwóch równych i przeciwstawnych rzeczy jest unicestwienie obu wartości. W rezultacie otrzymujemy sumę zerową.

Druga połowa cyklu jest trudniejsza do zrozumienia, ponieważ dotyczy zejścia od tego, co nadprzyrodzone, do tego, co normalne. Nadprzyrodzony rezultat prawdziwego zjednoczenia (poprzez miłość) przywraca wartości unicestwionym przeciwieństwom, ale jednocześnie sumuje wartości bezwzględne. W rezultacie powstaje suma dwojga.

Można to wyrazić za pomocą pary równań, ukazujących perspektywy wyrażoną w Liber Legis.

0 = (+1) + (-1)         (połączenie pierwotnych wartości biegunowo przeciwnych, skutkujące unicestwieniem jego członków)

       |+1| + |-1| = 2   (połączenie wartości bezwzględnych biegunów przeciwnych, skutkujące przywróceniem członków)

Co daje:

0 = (+1) + (-1) «=» |+1| + |-1| = 2

Oczywiście powyższe rozważania są zbytnim uproszczenie samej teorii mnogości, ale informacje tam przedstawione powinny wystarczyć do zrozumienia założeń wspomnianego procesu.

Oba wspomniane sposoby rozumienia omawianej formuły Aleister Crowley podsumował następująco w swym eseju Poprzednicy thelemy:

„Wszechświat = 0 (w przeciwnym razie nie byłby doskonały), lecz 0 = 1 + (-1).

(0 = 2) = magija = wola życia.

(2 = 0) = mistycyzm = wola śmierci.” (09)

Omawianej w tym eseju koncepcji poświęcony został między innymi V rozdział książki Magick Without Tears Aleistera Crowleya.

 

„Miłość jest prawem, miłość podług woli.”

III. Bibliografia

Metaphysics - The Thelemic Universe

https://en.wikiversity.org/wiki/Metaphysics_-_The_Thelemic_Universe

0=2 (Mathematical Formula)

http://www.thelemapedia.org/index.php/0%3D2

Aleister Crowley, Magick without tears, Chapter V: The Universe: The 0 = 2 Equation

https://hermetic.com/crowley/magick-without-tears/mwt_05

IV. Przypisy:

(01) Aleister Crowley, Liber AL vel Legis, I:28-30

(02) Aleister Crowley, Liber AL vel Legis, I:45-46

(03) Aleister Crowley, Liber AL vel Legis, I:27

(04) Aleister Crowley, Beraszit. Esej o ontologii z odniesieniami do magii ceremonialnej

(05) Aleister Crowley, Księga Kłamstw, rozdz.10

(06) Aleister Crowley, Liber CL. De Lege Libellum

(07) Aleister Crowley, Komentarz dżerideński, I:30

(08) Aleister Crowley, Liber AL vel Legis, I:41

(09) Aleister Crowley, Księgi Bestii, Poprzednicy thelemy, str. 96

Filozofia Thelemy, cz. 3: Etyka

 Autor: IAO131

I.

Proklamacja „Czyń wedle swej woli będzie całym Prawem” pochodząca z Liber AL vel Legis (I:40) ma szczególnie głębokie implikacje w sferze moralności. W dziełach Crowleya znajduje się mnóstwo materiału zgłębiającego ten temat.

Jako że „nie ma prawa poza Czyń wedle swej woli” (Liber AL vel Legis III:60), jedynym „słusznym” działaniem jest takie, które tę Wolę spełnia, a jedynym „złym” działaniem jest to, które tę Wolę udaremnia. Jak mówi Liber AL vel Legis (I:41), „Słowem Grzechu jest Ograniczenie”. Crowley wyjaśnia: ​​„To ogólne stwierdzenie oraz definicja grzechu lub błędu. Wszystko, co krępuje Wolę, przeszkadza jej lub odciąga uwagę od niej, jest grzechem” (The Law is For All). Zasadniczo, każda forma moralności, która funkcjonuje w kategoriach absolutnych, głosząca, że jakakolwiek cecha jest a priori „dobra” lub „niedobra” (lub „zła”), jest anatemą dla Thelemy. „Dla nas zatem „zło” jest pojęciem względnym. Jest ono tym, „co przeszkadza człowiekowi w spełnianiu jego prawdziwej Woli”” (The Law is For All).

Postawa zarówno wobec siebie jak i innych jest nieuniknionym następstwem zasady „Czyń wedle swej woli”. Ponieważ „nie masz żadnego prawa, poza czynieniem swej woli” (Liber AL vel Legis I:42), zatem posiadająca nieocenioną wartość samodyscyplina pomaga człowiekowi czynić swoją Wolę z pełnym, zaangażowaniem. Jak wyjaśnia Crowley: „To, co jest prawdą dla każdej Szkoły, jest równie prawdziwe dla każdego człowieka. Sukces w życiu, oparty na Prawie Thelemy, wymaga surowej samodyscypliny” (Magick Without Tears, rozdz. 8). Ponadto, ponieważ „Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda” (Liber AL vel Legis I:3), i każda z nich ma swoją własną, unikalną ścieżkę, każda „gwiazda” musi zatem postępować zgodnie ze swoją własną Wolą i unikać ingerencji w sprawy innych. Krótko mówiąc, zajmij się swoimi sprawami. „Konieczne jest, abyśmy raz na zawsze zaprzestali tego ignoranckiego wtrącania się w sprawy innych. Każdy musi mieć swobodę podążania własną drogą” (The Law is For All). Oznacza to zatem, że istnieje całkowita wolność moralna, łącznie z wolnością seksualną. „Przepełnijcie się także wolą miłości, jeśli taka wasza wola, kiedy, gdzie i z kim chcecie!” (Liber AL vel Legis I:51). Nie jest to „niekontrolowany indywidualizm” – a co za tym, nie wyklucza to możliwości sprawowania władzy. W Thelemie panuje przekonanie, że każda gwiazda ma swoją szczególną funkcję w porządku rzeczy i musi ją pełnić z pełnym skupieniem, co może obejmować także funkcję danej osoby w sprawach państwowych. „W państwie każda jednostka musi funkcjonować perfekcyjnie. I niechaj nie odczuwa zazdrości względem innych, a swe zadania traktuje jako konieczne i święte. Tylko wtedy zbudujesz wolne państwo, którego Wola będzie ukierunkowana na dobrobyt wszystkich jednostek” (Liber Alef).

Oprócz przeniesienia punktu ciężkości moralności na jednostkę i uczynienia Woli miarą tego, co jest „dobre”, a co „złe”, Thelema podkreśla pewne cechy moralne kosztem innych i uważa pewne doświadczenia za „dobre”.

Jednym z działań, do których zachęca Thelema, jest osiągnięcie Wiedzy i Konwersacji ze Świętym Aniołem Stróżem, Unia z Bogiem, rozpuszczenie ego (proces ten może być również znany pod jakąkolwiek inną metaforyczną nazwą stosowaną w mistycyzmie). Crowley wyjaśnia: „Człowiek powinien myśleć o sobie jako o LOGOSIE, jak o czymś, co znajduje się w ruchu. Dlatego formuła. „czyń wedle swej woli” jest nieuchronnością. Dopiero wtedy stajemy się sobą, gdy zapominamy o sobie, o swej odrębności. Stajemy się Wszystkim, PANEM, kiedy stajemy się Zerem [patrz rozdział „Ontologia” w tym eseju]” („Poprzednicy Thelemy”). Crowley wyraża to jasno, pisząc: „W Księdze znajduje się wiele nakazów etycznych o charakterze rewolucyjnym, ale wszystkie stanowią szczegółowe przykłady ogólnego nakazu, aby uświadomić sobie własną absolutną boskość i działać z szlachetnością, która z tej wiedzy wynika” (Confessions, rozdz. 49). Uważa się, że osiągnięcia te są dostępne dla każdego i pomagają człowiekowi lepiej zrozumieć świat, siebie i swoja Wolę.

Częstym motywem moralnym Thelemy jest siła górująca nad słabością. „Piękno i siła, radosny śmiech i rozkoszne osłabienie, moc i ogień, oto co pochodzi od nas” (Liber AL vel Legis II:20). „Moi uczniowie są dumni i piękni; silni i bystrzy, władają na swych ścieżkach jako potężni zdobywcy. Słabi nieśmiali, niedoskonali, tchórzliwi, biedni, płaczliwi – oto moi wrogowie, przybywam by ich zniszczyć” (Liber Tzadi, wersy 24–25).

W związku z tym Thelema ma odmienne spojrzenie na „współczucie”: „To jest także współczucie; koniec chorobom ziemi. Oto wykorzenienie żałoby; podlewanie kwiatów” (Liber Tzadi, werset 26). „Nie mamy nic wspólnego z wygnańcami i niezdolnymi, niech sczezną w swym nieszczęściu. Nic nie czują. Współczucie stanowi ułomność królów; zadepcz nieszczęśliwych & słabych; oto prawo silnych; oto nasze prawo i radość świata.” (Liber AL vel Legis II:21). Oznacza to, że „współczucie” nie jest rozumiane jako wsparcie słabych, ale wręcz przeciwnie: „wykorzenienie żałoby” lub niszczenie słabych oraz „podlewanie kwiatów”, czyli wspieranie silnych. Jest to współczucie, ponieważ jest ono „końcem choroby Ziemi”.

Inny pogląd na litość pojawia się także w świetle założenia Thelemy, że „Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda” (Liber AL vel Legis, I:3). Crowley pisze: „Litość wiąże się bowiem z dwoma bardzo poważnymi błędami –

błędami, które w żaden sposób nie pasują do opisanego tu kształtu świata. Pierwszy z tych błędów polega na ukrytym założeniu, że coś jest z tym światem nie tak. (…) Drugi błąd jest jeszcze poważniejszy, ponieważ wiąże się z kompleksem ego. Okazywanie komuś litości nie jest bowiem niczym innym jak pochodną przekonania o swojej wyższości. Kim bowiem jesteśmy byśmy przesądzali, co jest dla niego właściwe? Stawiamy się w lepszej pozycji, co w sposób widoczny kłóci się z etyką thelemy mówiącą, że „Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda” i posiada suwerenną duszę. Wystarczy więc choć przez chwilę pomyśleć, by wykazać całkowitą niedorzeczność takiej postawy w odniesieniu do podstawowych faktów metafizycznych” (O Thelemie). Ponadto „Księga Prawa uważa litość za coś nikczemnego… litowanie się nad drugim człowiekiem jest dla niego obrazą. On również jest gwiazdą, „jedną, indywidualną i wieczną”. Księga nie potępia walki – „Jeśli byłby on Królem, nie mógłbyś go zranić” (Conessions, rozdz. 49).

Prowadzi nas to do innego poglądu, który głosi że Thelema akceptuje istnienie konfliktów. „Pogardzajcie także wszystkimi tchórzami, zawodowymi żołnierzami, którzy miast walczyć, bawią się; wszystkimi głupcami pogardzajcie! Lecz gorliwi i dumni, królewscy i wyniośli, jesteście braćmi! Jako bracia walczcie! (Liber AL vel Legis III:57-59). „Chociaż w księdze Prawa mówi się wiele o Miłości, nie ma tam słowa o Sentymentalności. Nienawiść ma wiele wspólnego z Miłością. „Jako bracia walczcie!” Znaczenie tych słów pojmują wszystkie ludzkie rasy. Miłość opisana w Liber Legis jest odważna, męska, czasami orgiastyczna. Delikatność jest delikatnością mocy” (Liber II: Orędzie Mistrza Theriona).

Thelema nakazuje również jednostce cieszyć się życiem. Ogólny motyw akceptacji i dostrzegania radości we wszystkich aspektach życia przenika Thelemę. „Pamiętajcie wszyscy, że egzystencja jest czystą radością; że wszystkie smutki są jeno jako cienie; odchodzą & są spełnione, lecz jest to, co pozostaje. (...) Będą się radować, nasi wybrańcy; ten, kto się smuci, nie pochodzi od nas. (...) Lecz wy, o moi ludzie, podnieście się & przebudźcie! Rytuały odprawiajcie należycie, z radością & pięknem! (...) ...święto życia i większe święto śmierci! Święto każdego dnia w waszych sercach, w radości mego zachwytu! Święto każdej nocy ku Nu i przyjemności największej rozkoszy! Tak! świętujcie! radujcie się! odtąd nie ma lęku! (...) Pisz & w pisaniu znajdź ekstazę! Działaj & bądź naszą podstawą w działaniu! Drżyj radością życia & śmierci!”

(Liber AL vel Legis II:9, 19, 34-35, 41-44, 66). „Jest radość w wyruszaniu; jest radość i w podróży; jest radość w celu” (Liber Tzadi, wers 22). Ten pogląd na świat wywodzi się z idei metafizycznych [patrz rozdział „Kosmologia” w tym eseju], które Thelema głosi. Krótko mówiąc, „jest ona [Nuit] (…) nieskończonością, w której żyjemy, poruszamy się i istniejemy. (…) Jest on [Hadit] (…) wieczną energią, nieskończonym ruchem, głównym ośrodkiem całego istnienia. Wszechświat manifestuje się wraz z zaślubinami Nuit i Hadita, bez nich nie mogłaby istnieć żadna rzecz. Ta wieczna, ta nieustanna małżeńska uczta jest zatem naturą rzeczy samych w sobie, i wszystko, co istnieje, stanowi krystalizację boskiej ekstazy.” (Prawo Wolności).

Na koniec należy pamiętać, że: „Nie ma prawa poza Czyń wedle swej woli” (Liber AL vel Legis III:60). Wszystkie te idee podporządkowane są centralnej zasadzie: „Czyń wedle swej woli”. W tym tkwi piękno słowa Thelema, które zawiera tak zwięzłą i wzniosłą odpowiedź na problemy moralne, a jednocześnie niesie ze sobą złożone i zawiłe implikacje.

II. Bibliografia.

The Philosophy of Thelema, pt.3: Ethics

https://iao131.com/2011/01/29/the-philosophy-of-thelema-pt-3-ethics/

 

Filozofia Thelemy, cz. 2: Epistemologia

autor: IAO131

I.

W Liber AL vel Legis przedstawiono dwa stanowiska dotyczące rozumu. Pierwsze z nich głosi, że rozum musi być podporządkowany Woli, a drugie, że bezpośrednie doświadczenie ma pierwszeństwo przed rozumem. Te idee dotyczące rozumu przeplatają się i wzajemnie wspierają.

Po pierwsze, wola jest „ponadracjonalna” lub wykracza poza rozum. Fragment w Liber AL vel Legis, który o tym mówi, pochodzi z rozdziału 2.

“Jest we mnie wielkie niebezpieczeństwo, albowiem ten, kto nie zrozumie tych run, wielce zbłądzi. Runie w otchłań zwaną Ponieważ, a tam zginie z psami Rozumu. Przekleństwo na Ponieważ i jego ród! Niech Ponieważ będzie przeklęte na wieki! Jeśli Wola zatrzymuje się i woła Dlaczego, przyzywając Ponieważ, wówczas zatrzymuje się & nic nie czyni. Jeśli Moc pyta dlaczego, wówczas staje się słabością. Takoż i rozum jest kłamstwem, albowiem jest czynnik nieskończony & nieznany & wszystkie ich słowa są pokrętne. Dość Ponieważ! Niech będzie przeklęte niczym pies! Lecz wy, o moi ludzie, podnieście się & przebudźcie!” (wersety 27-34)

Mamy tu przekleństwo rzucane na “Ponieważ,” “Rozum,” (Reason - przyp. tłum) i “Dlaczego.” Dla Woli nie ma “Dlaczego” ani “Ponieważ”: ona po prostu DZIAŁA, po prostu JEST. Ponieważ żyjemy w świecie Bezkresnej Przestrzeni, a rozum może operować jedynie ograniczonymi (posiadającymi kres) ideami i ilościami, nie jest on w stanie wyrazić Bezkresności w sposób czysty i dokładny. Jest “kłamstwem” ze względu na “czynnik nieskończony & nieznany.” Crowley pisał, “Nie ma „powodu” (reason - przyp. tłum), dla którego Gwiazda miałaby kontynuować swoją orbitę. Niech sobie szaleje! … To śmieszne pytać psa, dlaczego szczeka. Trzeba spełniać swoją prawdziwą Naturę, trzeba spełniać swoją Wolę. Kwestionowanie tego to niszczenie pewności siebie, a tym samym tworzenie zahamowań.” (The Law is For All, II:30-31) Dlatego rozum powinien zająć się swoimi sprawami (rozwiązywaniem problemów racjonalności) i pozwolić Woli płynąć bez przeszkód; w przeciwnym razie „ryzykujemy upadkiem ze świata Woli (wolnej od żądzy wyniku) do świata Rozumu.” (Komentarz dżerideński, Liber AL, II:30) Crowley kontynuuje: „Nie wolno nam ani przez chwilę zakładać, że Księga Prawa sprzeciwia się rozumowi. Wręcz przeciwnie, jej własne roszczenia do autorytetu opierają się na rozumie i niczym innym. Gardzi sztuką oratorską. Czyni rozum autokratą umysłu. Ale sam ten fakt podkreśla, że ​​umysł powinien zajmować się wyłącznie swoimi sprawami. Nie powinien przekraczać swoich granic. Powinien być doskonałą maszyną, narzędziem do dokładnego i bezstronnego przedstawiania wszechświata swojemu panu. Jaźń, jej Wola i jej Pojmowanie powinny być całkowicie poza nim.” (The Law is For All, II:27) Ponadto: „Kiedy rozum uzurpuje sobie prawo do wyższych funkcji umysłu, kiedy ośmiela się dyktować Woli, jakie powinny być jej pragnienia, niszczy całą strukturę gwiazdy. Jaźń powinna wprawić Wolę w ruch, to znaczy, Wola powinna przyjmować rozkazy wyłącznie z wnętrza i z sfer powyżej (from within and above - przyp. tłum.).” (Komentarz dżerideński, Liber AL, II:31)

 

II. Bibliografia:

The Philosophy of Thelema, pt.2: Epistemology

https://iao131.com/2011/01/25/the-philosophy-of-thelema-pt-2-epistemology/

 

Filozofia Thelemy, cz. 1: Metafizyka

autor: IAO131

I. Wstęp

Toczy się nieustanna, być może odwieczna debata na temat tego, czy Thelema jest religią, filozofią, czy sposobem życia (czy też wszystkim naraz, a może żadnym z nich). Moim zdaniem Thelema z pewnością ma coś do zaoferowania zarówno w dziedzinie religii, jak i filozofii. Niniejszy esej przyjrzy się, jak Thelema podchodzi do klasycznych działów filozofii, w tym metafizyki (a więc i ontologii, kosmologii, eschatologii i teleologii), epistemologii i etyki.

Metafizyka to w istocie nauka o naturze świata. Tradycyjnie dzieli się ją na ontologię, kosmologię, eschatologię i teleologię.

II. Ontologia: Nikt i Dwoje (None & Two)

Ontologia to nauka o bycie, istnieniu lub rzeczywistości. Ontologia Thelemy jest wyrażona po prostu jako Nikt i Dwoje (None & Two). (01) Świat jest rozumiany jako „Nicość” (ang. Nothing oraz Naught), co jest czymś całkowicie poza wszelkim opisem i ograniczeniami. W Liber AL vel Legis I:27 napisano: "Wtedy to kapłan odpowiedział i przemówił do Królowej Przestrzeni, całując jej rozkoszne brwi, a rosa jej światła skąpała całe ciało jego w słodko woniejącym perfumie potu: O Nuit, trwałości Niebios, niech ludzie mówią o Tobie nie jako o jednej, ale jako o Nikim, i niech nie mówią o tobie wcale, gdyż tyś trwałością!" Wielu mistyków nazywało to „Jednością” (Unity), ale nawet to, jak twierdzą niektórzy, implikuje coś w rodzaju „nie-Jedności” (not-One). Crowley pisze w De Lege Libellum: “wszystkie rzeczy, które w istocie są jedną rzeczą. Nazwano ją nicością (...).” Z tego wynika konieczność wyjaśnienia pojawienia się dualizmu. W miejsce koncepcji „upadku człowieka” czy uwięzienia duszy w materii, Thelema wyjaśnia pojawienie się dualizmu w następujący sposób: “Nikim (...), oraz dwoma. Albowiem jestem podzielona na rzecz miłości, dla szansy połączenia. Oto stworzenie świata, gdzie ból podziału jest niczym, a radość rozkładu wszystkim.” (Liber AL I:28-30). W ten sposób wielość lub inaczej podzieleni znajdują się w takiej pozycji, że mogą stać się jednią i zjednoczyć. Wyjaśnienie tego znajduje się w rozdziale 3 Księgi Kłamstw, gdzie napisano: “Wielość jest tak cudowna dla Jedni, jak Jednia dla Wielości. Oto jest ich miłość. Kreacja-poród jest błogosławieństwem Jedni. Spółkowanie-rozkład jest błogosławieństwem Wielości. Wszystko w tym się przeplata i jest błogością.”

…zobacz także Beraszit Aleistera Crowleya, Magick Without Tears, rozdz. 5, Księga kłamstw, rozdz. 3, 12 i 46.

III. Kosmologia: Nuit, Hadit, Ra-Hoor-Khuit i gwiazdy

Kosmologia zajmuje się istotą Wszechświata. Można argumentować, że w Thelemie istnieje równolegle kilka podobnych kosmologii: na przykład Credo Mszy Gnostycznej podaje szczątkową kosmologię, natomiast w Nowym Komentarzu (odnoszącym się do rozdziału 1, wersetu 1) Liber AL vel Legis pojawia się idea „Materii w Ruchu”. Kabalistyczne rozumienie możemy znaleźć zaś w rozdziale 0! Księgi Kłamstw. Ostatecznie, najbardziej rozpowszechnioną kosmologią, zakorzenioną w Księdze Prawa, jest idea Nuit, Hadita i Ra-Hoor-Khuita. Thelema rozumie Nuit jako Bezkresną Przestrzeń, czyli „Niebo”, zajmowane przez różne Punkty Widzenia, czyli Hadita. Każda gwiazda – „każdy mężczyzna i każda kobieta” – znajduje się w Ciele Bezkresnej Przestrzeni i posiada Hadita jako swój rdzeń, który jest "dopełnieniem Nu, mej małżonki", "płomieniem, który płonie w każdym sercu człowieka i w rdzeniu każdej gwiazdy" a także "życiem i dawcą Życia." Razem tworzą one Wszechświat, jaki znamy. "W kuli wszędzie jestem (Hadit) środkiem, a ona (Nuit) obwodem, którego nie można znaleźć." Istnieje wiele interpretacji Nuit i Hadita – na przykład, z Nuit jako materią, a Hadit jako ruchem, a ich wzajemne oddziaływanie jest wszechświatem, ale podstawowa idea pozostaje ta sama.

…zobacz także Liber AL vel Legis rozdz. 1 i 2, Księga kłamstw rozdz. 0 i 11, “Credo” w Mszy Gnostycznej

IV. Eschatologia: Zniszczenie jaźni i świt Eonu Horusa

Eschatologia zajmuje się ideą czasów ostatecznych. W filozofii Thelemy z pewnością nie znajdziemy koncepcji Sądu Ostatecznego. W pewnym sensie można postrzegać osiągnięcie Przekroczenia Otchłani, zniszczenie osobowości lub ego, jako kres „ja” i przebudzenie się ku Jaźni (Self). Inną interpretacją eschatologii jest “zniszczenie świata przez ogień” (co można również interpretować w poprzednim znaczeniu), którą Crowley przedstawia symbolicznie w Atu XX: Eon z talii Tarota Thota. W tej kolejnej interpretacji świat został “zniszczony przez ogień” wraz z recepcją Liber AL vel Legis w 1904 roku. Crowley pisze w Księdze Thota: “W starszych taliach kartę nazywano Aniołem lub Sądem Ostatecznym. Przedstawiała anioła-posłańca dmącego w trąbę, do której przymocowano flagę z symbolem eonu Ozyrysa. (...) Karta ta reprezentowała zniszczenie świata przez ogień. Owo zniszczenie dokonało się w 1904 r. powszechnej ery, kiedy ognisty bóg Horus zastąpił powietrznego Ozyrysa i zajął miejsce na wschodzie jako Hierofant.”

…zobacz także Księga Thota “XX. Eon”

V. Teleologia: Wola

Teleologia zajmuje się celem lub zrozumieniem konstrukcji wszechświata. W Thelemie teleologia jest wyraźnie związana z „Wolą”. Można by porównać teleologię Thelemy z teleologią „Woli Życia” Schopenhauera (Wille zum Leben) i „Woli Mocy” Nietzschego (Wille zur Macht), gdzie Thelema rozumie ją jako Wolę Miłości (Will-to-Love). Wszystkie doświadczenia i wydarzenia są zbiegiem okoliczności, w których dwie rzeczy łączą się w jedną trzecią. Niezbędną formułą każdej gwiazdy jest zatem „miłość podług woli” – odnalezienie tej Woli i jej realizacja. Tak jak każda gwiazda ma swoją własną orbitę w makrokosmosie świata, tak każdy mężczyzna i każda kobieta ma swoją własną Drogę tu na ziemi. Jak pisze Crowley we wstępie do Liber AL vel Legis,„Każda czynność lub ruch jest aktem miłości, zjednoczeniem się z tą lub inną częścią „Nuit”; każda taka czynność musi być wykonywana „podług woli”, wybrana tak, aby spełniać, a nie udaremniać prawdziwą naturę danej istoty.”

VI. Bibliografia:

The Philosophy of Thelema, pt.1: Metaphysics

https://iao131.com/2011/01/20/the-philosophy-of-thelema-pt-1-metaphysics/